EHGAMek, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak eta HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataformak urtarrilaren 30eko grebara deitzen dute

Prekarietatera eta marginaltasunera behartuta, LGTB kolektiboa beti izan da eta izango da antikapitalista. Gainontzekoak bezala kalera ateratzen garen bitartean, heteroarauarekiko eta cisarauarekiko disidentziak beste bizipen batzuen aurrean zaurgarri egiten gaitu. Zaurgarritasun hau nabarmenagoa da arrazializatua, migrantea, emakumea edo trans izatearekin.

Greba hau transmaribibollo ere bada. Horrexegatik, gaur, gure errealitateak eta eskaerak plazaratu nahi ditugu.

La tolerancia escaparate de la que gozamos en la actualidad es relativamente nueva. Gran parte de las pensionistas LGTB viven vulnerables, con menor tiempo cotizado a causa de la marginalización y la discriminación e incluso con pensiones no contributivas que no llegan a los 500 euros. Muches también viven sin el derecho a cobrar pensiones por viudedad si su pareja falleció antes de la legalización del matrimonio.

LGTB PENTSIONISTAK ZAURGARRIAGOAK DIRA ETA PREKARIETATEAN BIZI DIRA.

LGTB gazte askok etxean bizi duten indarkeriari aurre egiteko ekonomikoki hazteko beharra izaten dute, ihes egiteko. Etxean indarkeria jasatzen duten LGTB gazteak etxean jarraitzearen arrazoi nagusiak gazteek bizi duten lan prekarietatea eta alokairu prezioaren igoera dira. Ikasketak uzten dituzten gazteen tasaren igoera honen ondorio zuzena da, eta horrek lan tenporal eta gaizki ordainduetan sartzera behartzen ditu pertsona LGTB zaurgarrienak.

LES JOVENES LGTB EXIGIMOS TRABAJOS DIGNOS PARA SOBREVIVIR

Dentro de nuestro colectivo no todo nos afecta de la misma forma. La situación de las personas trans, en especial las mujeres trans, es una emergencia social. Las altas tasas de desempleo que cerca del 80% no están siendo atendidas como deberían.

La crueldad institucional permite y alimenta una tasa de paro en personas trans que hasta se cuadriplica en comparativa con la general. Las obliga a vivir un proceso burocrático medicalizado y patologizante, e inaccesible en muchas realidades. Limita su mercado laboral, especialmente grave en el caso de las mujeres trans que encuentran muchas veces el trabajo sexual como su única vía de supervivencia.

TRANSMARIBIBOLLOEK TRANS PERTSONEN EGOERA EMERGENTZIA BAT DELA SALATZEN DUGU!

Lan esparruak ez dira gune seguruak guretzat. Lana duten 10 LGTB pertsonetatik 6 armairura itzultzera behartuta sentitzen dute euren burua. Indarkeria hau diskriminazio, eraso edo mobbing kasuetan bilakatu daiteke. Enpresak ez daude horrelako egoerei aurre egiteko ez prestatuak ezta interesatuak ere.

EL ESPACIO LABORAL NO ES UN ESPACIO SEGURO, ES VIOLENCIA.

Denunciamos también la asimilación llevada a cabo por nuestras instituciones capitaneadas por EAJ-PNV, utilizan nuestra bandera arcoíris para atraer el turismo gay y tapar la precariedad que este modelo trae a nuestros barrios. Nuestra lucha es política y radical. No en nuestro nombre.

NEOLIBERALISMO ARROSA, GURE IZENEAN EZ.

URTARRILLAREN 30EAN TRANSMARIBIBOLLOAK ERE GREBAN!

ekainaren 28 Koordinakundeak, Sare Antifaxista eta SOS Arrazakeriarekin batera, Azaroaren 8an Faxismoaren aurkako manifestazioa deitzen du, Kristal Apurtuen Gaua oroitzeko.

Azaroaren 8an, arratsaldeko 7etan, Bilboko Arriaga plazatik

Azaroaren 8an, mobilizazio antifaxista – Kristal apurtuen Gauan


MOBILIZAZIO ANTIFAXISTA AZAROAREN 8an – A8 MOBILIZAZIO ANTIFAXISTA – “KRISTAL APURTUEN GAUA”

Azaroaren 8a mobilizazio honetarako aukeratzea ez da kasualitate hutsa,8-9-10 egun hauetan mundu osoan ospatzen da ‘Kristalen Apurtuen Gaua – 1938’, non naziek saltokiak, etxeak, sinagogak eta Alemania eta Austria osoan zehar herri juduarekin lotutako edozein elementu erasotu zituzten.
Pogromo horiek izan ziren erregimen naziak juduen sarraski-politikan egindako lehen urratsetako bat. Gutxi geroago jarraituak izan ziren komunistak, sozialdemokratoak, gayak, ijitoak, gutxitu fisikoak, eslaviarrak, Estatu espainiarreko errepublikano antifaxistak, etab.
Euskal Herriak, beste askok bezala, zapalkuntza faxista deitoragarria jasan zuen bere adierazpen gorenean. Gaur egun, era askotara pairatzen dugu.

Urte batzuk geroago, olatu erreakzionario gero eta handiagoa salatu dugu, Europa zaharreko eta munduko beste leku batzuetako hainbat puntutan barrena ibiltzen hasia dena. Azken urte honetan olatu hau berandu iritsi baina Euskal Herrira iritsi dela sentitu eta sufritu dugu. Elkarrekin aurre egiten joan gara:

– Urtarrilean Hegoaldeko hiriburuak beteta, mugimendu feministaren “Faxismoaren aurrean, elkartasun feminista” bezalako mobilizazioak. Baina salatu ditzagun, halaber, mugimenduak egindako konkisten aurkako erasoak eta pintada eta mehatxu itxurako erasoak, Bilbon azken egunetan gertatutakoak bezalakoak.
– Pintada, irain, jarrera, politika instituzional eta abarretako eraso arrazista eta xenofoboei buruzko salaketak. Ia ehun errepresaliatu eta atxilotu izan ditugu mobilizatzeagatik
– Errefuxiatuen eta migranteen aurkako pintada-formetako erasoei buruzko salaketak
– “EH Faxismoaren kontra”ko mobilizazioak Altsasun, Donostian, Bilbon, Errenterian, Lizarran, Ugaon… pintada itxurako erasoak (Hegoaldeko herri guztietan) eta azken egunetan Bilbon gertatutakoak bezalako heriotza-mehatxuak barne. Eraso terrorista faxista salatzen dugu, Baionako meskitara.
– LGTBIQ+ kolektiboaren salaketak eraso eta irain homofoboei buruz, Hazte Oir bezalako erakunde ultraeskuindarren ofentsiba, eliza katolikoa e.a…
– Negazionisten eta errebisionisten erasoak Oroimen Historikoaren aurka

Egoera honen aurrean guztioi dagokigu, salbuespenik gabe, gaitz honi aurre egiten jarraitzea.

E28J, SOS Arrazakeria Bizkaia, Sare Antifaxista elkarteetatik dei egiten dugu mobilizazioarekin bat egin duten kolektibo/sindikatu/eragile politikoei, beren konpromisoa eta borroka aurrera eramatea, urteko 365 egunetan. Beraien Gorrotozko mezuak ez duelako atsedenik hartzen egun batean ere.

Faxismoaren, homofobiaren, sexismoaren, arrazakeriaren eta xenofobiaren aurka!
Azaroak 8, atzo gaur bezala, Bilbo, Euskal Herria Antifaxista!

MOVILIZACIÓN ANTIFASCISTA 8 DE NOVIEMBRE -“KRISTAL APURTUEN GAUA

Elegir el 8 de noviembre para esta movilización no es una casualidad, ya que en estos días 8-9-10 se conmemora en todo el mundo ‘la Noche de los Cristales Rotos – 1938’, cuando las fuerzas nazis asaltaron comercios, casas, sinagogas y cualquier elemento relacionado con el pueblo judío por toda Alemania y Austria.
Estos pogromos fueron uno de los primeros pasos llevados a cabo por el régimen nazi en su política de exterminio de la población judía, ala que poco después fse añadieron comunistes, socialdemocrates, disidentes sexuales y género, gitanes, discapacitades, eslaves, republicanes antifascistas del Estado español, etc…
Entonces Euskal Herria también, como muchos otros, sufrió la deleznable opresión fascista en su máxima expresión. Y hoy seguimos sufriéndola de múltiples maneras.

Años atrás denunciamos la creciente ola reaccionaria que comenzaba a recorrer distintos puntos de Europa y otras partes del mundo. Y en este ultimo año hemos sentido y sufrido que esta ola entre nosotres. Pero juntes la hemos hecho frente:

  • El movimiento feminista, con movilizaciones como “Faxismoaren aurrean, elkartasun feminista” , llenó las capitales de Hegoalde en enero. Pero tambien denunciamos ataques contra conquistas realizadas por el movimiento y ataques en forma de pintadas y amenazas como las ocurridas en Bilbao en las ultimas fechas.
  • Denuncias sobre agresiones racistas y xenófobas en formas de pintadas, insultos, actitudes, politicas institucionales, etc… Hemos tenido casi un centenar de represaliades y detenides por movilizarse
  • Denuncias sobre agresiones en formas de pintadas contra refugiades e migrantes
  • Movilizaciones “EH Faxismoaren kontra” en Altsasu, Donostia, Bilbao, Errenteria, Lizarra, Ugao… ataques en forma de pintadas (en todos los herrialdes de Hegoalde) y amenazas de muerte como las ocurridas en Bilbao en las ultimas fechas.
  • Denunciamos así mismo el ataque terrorista fascista a la mezquita de Baiona.
  • Denuncias del colectivo LGTBIQ+ sobre agresiones e insultos homófobos, tránfobos y transmisóginos, y a la ofensiva de organizaciones ultras como Hazte oir, la iglesia catolica, etc…
  • Ataques de negacionistas y revisionistas contra la Memoria Histórica.

Ante esta situación nos corresponde a todes, sin excepción, seguir haciendo frente a esta lacra.

Desde E28J, SOS Arrazakeria Bizkaia y Sare Antifaxista hacemos un llamamiento a los colectivos / sindicatos / agentes políticos que se han sumado a esta movilización, a llevar su compromiso y la lucha adelante, durante los 365 días del año. Porque su mensaje de odio, no descansa ni un día.

¡Contra el fascismo, la homofobia, la transfobia, la transmisoginia, el sexismo, el racismo y la xenofobia!
8 de noviembre, ayer como hoy ¡Bilbao, Euskal Herria Antifascista!

Mika kolore faxismoaren aurka. Kristallnacht 2019

Los homosexuales chinos buscan el amparo de la ley para su lucha

Aunque la aceptación de los LGBT en China es cada vez mayor, aún existen prejuicios

Aunque la aceptación de los LGBT (lesbianas, gais, bisexuales y transexuales) en la sociedad china es cada vez mayor y ha logrado progresos notables en la última década, aún se ve lastrada por una nube de desconocimiento y de prejuicios, especialmente dentro de las propias familias. Todavía existen en China clínicas que usan el electrochoque para “curar” la homosexualidad o libros que definen la atracción por el mismo sexo como una “desviación”. Para luchar por sus derechos, los activistas han empezado a recurrir a los procesos judiciales.

La discriminación está, por ley, prohibida en China. Y la homosexualidad dejó de estar vetada en 1997, cuando dejó de estar penada como “gamberrismo”. En 2001, se eliminó oficialmente del registro de enfermedades mentales. No existen grupos de activistas contra los homosexuales, como pueda ocurrir en EE UU. Entre los jóvenes que viven en las ciudades, “más del 80% dice aceptar a los LGBT”, puntualiza Xin Ying, directora de la ONG Beijing LGBT Center. Pero aún es un tema tabú, del que no se habla en público y que cuesta aceptar a las familias.

Aunque la aceptación de los LGBT (lesbianas, gais, bisexuales y transexuales) en la sociedad china es cada vez mayor y ha logrado progresos notables en la última década, aún se ve lastrada por una nube de desconocimiento y de prejuicios, especialmente dentro de las propias familias. Todavía existen en China clínicas que usan el electrochoque para “curar” la homosexualidad o libros que definen la atracción por el mismo sexo como una “desviación”. Para luchar por sus derechos, los activistas han empezado a recurrir a los procesos judiciales.

La discriminación está, por ley, prohibida en China. Y la homosexualidad dejó de estar vetada en 1997, cuando dejó de estar penada como “gamberrismo”. En 2001, se eliminó oficialmente del registro de enfermedades mentales. No existen grupos de activistas contra los homosexuales, como pueda ocurrir en EE UU. Entre los jóvenes que viven en las ciudades, “más del 80% dice aceptar a los LGBT”, puntualiza Xin Ying, directora de la ONG Beijing LGBT Center. Pero aún es un tema tabú, del que no se habla en público y que cuesta aceptar a las familias.

Fundamentalistak

Hedoi Etxarte

Egia da, German Esparza liburu saltzaileak esan duen bezala «gatazka bat ezin da aztertu soilik gatazkatik onurak aterako dituztenak zeintzuk diren ondorioztatuz». Beraz, ezetz esan diezaiogun cui prodest scelus, is fecit klasikoari. Ze horrek esan nahiko luke François Hollandek antolatu zituela frantsesek Parisen azaroak 13an egindako atentatuak, adibidez. Eta, halere, egin beharreko ariketa da, Serapio Esparza plazako aretoan egindako erakusketak ze onuradun izan dituen zuzenean. Lehena Abel Azcona performerra. Bigarrena Opus dei eta UPN: haiek ez dute —salbuespen folklorikoren batekin— parte hartu asteon ikusi ditugun mugimendu sozial ultrakatolikoen elkarretaratzeetan. Baina parte hartu gabe Iruñeko Udala ahultzeko dinamikak on egin die.

Eztabaidaren mailan sistema liberala gailendu da argiki. Hainbesteraino hilean 600 euroko soldata daukatenak ere entzun ditugula —oihuka ari ziren aldarri hau fundamentala iruditu zaielako— adierazpen askatasunaren alde. Adierazpen askatasun akritiko bat. Posmoderniak, nork bere burua bakarrik zaindu behar duen ideologiak eta egungo erlijioek —ekialdeko soinketen bidez gure logeletaraino sartu diren horiek— indartzen dutenpentsamendu positiboa-rekin bat: nahi duzuna lor dezakezu eta halakoak.

Eta iritsi gara 2015era munstro garaikide askorekin: arabiarrak masiboki bonbardatzen dituzten sozialdemokratekin eta enkaje sozialik ez dutelako jihadean edo mugimendu ultrakatolikoan sartzen diren gazteekin. Iritsi gara eta ez daukagu «esfera publiko» burgesik. Ez dago kritikarako gaitasunik, horrek balio konpartituak eskatzen dituelako. Ez daukagu Iruñerrian iritzien kontrajartze publikorik. Daukagu artista ukiezinaren umekeria ala daukagu hostiak metafora bat direla ulertu nahi ez duen fanatikoa. Eta zientziaren lagunak, pertsonaren askapena nahi dutenak eztabaidatik kanpo; arteari buruzko etxerako lanak egin gabe, turbokapitalismo zonbiaren ikusle oraingoz.

Sexu askapenerako eguna larunbatean ospatuko dute Ipar Euskal Herrian

ARGIA.EUS

Ekainaren 28an ospatzen da Nazioarteko Sexu Askapenerako eguna. Ipar Euskal Herrian, ordea, astebete aurreratu dute, ekainaren 20ra.

52545lesbascos-moztue (1)

Les Bascos LGTB taldeak 16:00etan abiatuko du aldarrikapen martxa Biarritzen (argazkia: lesbascos.fr)

Les Bascos LGTB taldeak Biarritzen antolatu du larunbatean aldarrikapen eta ospakizun eguna. Jaia 12:00etan hasiko da, faroko zelaigunean egingo den piknikarekin. 14:00etan DJen emanaldiak izango dira, eta 16:00etan hiria zeharkatuko duen martxari ekingo diote.

Elkartetik gogorarazi dute gaur egun oraindik herrialde askotan baldintza oso gogorrak jasaten dituztela LGTB komunitateko kideek. Toki askotan “kartzela, tortura eta bortxazko lanetara” behartuak daude homosexual, lesbiana, bisexual edota transgenero izateagatik, eta beste hainbat tokitan heriotza-zigorrera kondenatuak ere izan daitezke.

Horren aurrean, larunbatean aldarrikapena eta elkartasuna adierazteko deia egin dute taldetik: “Garena bizi eta kontatu beharko genuke, zoinahi lurraldetan bizirik ere”.

Ekainaren 28ko astean, Hego Euskal Herrian ere ekintza asko aurreikusten dira sexu askapenaren aldarrikapenak kaleetara ateratzeko.

Musu batek gorrotoa pizten badu

Ivan Cotroneoren ‘Muxua’ obran oinarrituta, izen bereko lana taularatuko du Tanttakak. Viktoria Eugenian estreinatuko dute, 23an

Aurrean, Iruretagoiena, Gabilondo eta Morras antzezleak. Atzean, Bernues zuzendaria

Aurrean, Iruretagoiena, Gabilondo eta Morras antzezleak. Atzean, Bernues zuzendaria. JON URBE / ARGAZKI PRESS

Antonio gustuko du Lorenzok, erakargarria zaio. Ikaskideak izanda, eskolako gela batean zerbait gertatuko da bien artean, eta irakasleak ikusi egingo du. Musu bat. Horixe izango da leherkaria. Sua piztuko duen pospoloa. Gero, maitasuna, gorrotoa, indarkeria… makina bat sentimendu izango dira Tanttaka Teatroak taularatuko duenMuxua obran. Ivan Cotroneo idazle italiarraren izen bereko liburutik abiatuz —Un bacio, jatorrizko bertsioan, Quin Zeberiok sorturiko moldaketa da antzezlana. Fernando Bernuesek zuzenduko du, eta Mireia Gabilondo, Haritz Morras eta Ander Iruretagoiena antzezleek interpretatuko dute. Aukera sexuala, bullying-a, homofobia eta gizartearen ardura landuko dituzte, besteak beste; betiere, xalotasuna eta humanismoa ardatz. Hilaren 23an estreinatuko dute, Donostiako Viktoria Eugenia antzokiko gela balioaniztasunean, eta 27ra arte egongo da ikusgai. 24ko saioa, gainera, berezia izango da: Gehitu eta Krisalis taldeekin batera, solasaldia antolatu dute emanaldi bukaerarako, antzezlanak kaleratutako gaiak hitzaren bitartez aztertzeko.

Benetako gertakari bat du oinarrian emankizunak: AEBetan, gazte batek beste bat akabatu zuen, orain urte batzuk, gaya zela eta maite proposamenak egiten zizkiola argudiatuta. Ingurumari horretan inspiratuta osatu zuen Cotroneok lana. «Eguneroko bizimoduan zipriztintzen gaituzten gaiak jorratzen ditu», esan du Bernuesek, eta are gehiago zehaztu: «Ardura soziala denok dugula jartzen du erdigunean».

Ertzez beteriko pertsonaiak

Hiru bakarrizketa ziren jatorrizko obran; haatik, batu eta elkarrizketak sortu dituzte Tanttakakoek. Hala, eszenografia xalo baten bidez, gaiaren ertzak eta kontraesanak plazaratu nahi dituzte. 35-40 lagun inguru baino bildu ezin dituen gelan, arbela bat eta aulki batzuk izango dira obra jantziko duten apaindura bakarrak.

Lanaren edukia zutabe izanik, gizarte homofobo batean bizi garela gogorarazi du Gabilondok, eta, horregatik, obrak gaurkotasuna duela azpimarratu du. «Istorioa iritsi egiten da», dioenez. Irakasle baten rolean sartzen da bera, «sekretu txiki bat» daukan emakume bat. Ikasleei laguntzen saiatuko da, baina ez du beti erraz edukiko. «Gazte horiek ez dira zoriontsu, baina zer egin dezakegu haien alde, geure burua laguntzen ere ez baldin badakigu?», galdera bota du airera.

Kontraesanak. Hain justu, horiek dira beste osagaietako batzuk. Lorenzo «ausarta» da, eta Antonio, aldiz, barnekoia eta gatazkatsua, Iruretagoienak berak nabarmendu duenez. Barrurago sartuta, baina, bigarren hori ere korapilatsua dela ohartuko da ikuslea. Soiltasunaren konplexutasunean finkatu dute erdigunea horrela. Era berean, Morrasek pertsonaia guztien sakontasunean jarri du arreta: «Pena handia ematen didate hirurek». Donostiako TAEko ikasle ohiak dira Iruretagoiena eta Morras, eta Muxua jendaurrean profesionalki antzeztuko duten aurreneko emanaldia izango da.

Bernuesek begiz jo du antzezlanak transmititzen duen edukia: «Deusek ez du deus justifikatzen, baina mapa sozialean zertzelada batzuk ematen ditu obrak… Atsekabeko testuinguru batetik ateratzea garrantzitsua dela dio». Aldarrikapen moduko bat ere bada. Gogora ekarri du «sentiberatasun handiz» egina dela muntatzea. Bertol Brechten hitzak akordura ekarrita ahalegindu da Muxua-ren funtzioa harilkatzen: «Artea ez da errealitatea islatzeko ispilua, lehertzeko mailua baizik».

Euskaraz gainera, urrian gazteleraz ikusteko aukera izango da. Bestalde, ikasgeletara eramatea ere gustatuko litzaieke. Donostia Kulturak martxan duen Eskolatik antzerkira zikloarekin oroitu, eta obra bertan txertatzea interesgarria litzatekeela esan du zuzendariak.

HOMOFOBIARI KOLORE BIZIKO ERANTZUNA EMAN DIOTE

OARSOALDEKO HITZA

Homofobiaren Aurkako Zebrabidea margotu zuten bart; hamarnaka lagun bildu ziren Iztietan

Homofobiari erantzuteko zebrabidea margotuta, talde argazkia egin zuten

Homofobiari erantzuteko zebrabidea margotuta, talde argazkia egin zuten

Homofobiaren Aurkako Zebrabideari eskualdi berria eman zioten atzo iluntzean, polizia batek Vicente VadilloFrancis trabestia hil eta 36 urtera. EHGAM, Saretuz eta Iztietako Gurekin Auzo Elkarteak 23:00etan jarri zuten zita, homofobiari erantzun, Francis omendu eta sexu identitateen askatasuna aldarrikatzeko. Ordua egokiena ez bazen ere, hamarnaka lagun bildu ziren Iztieta eta Erdigunearen arteko zubi lana egiten duen zebrabidean.

Brotxei heldu baino lehen, Mikel Martin LGTBI askapen mugimendu kide historikoak hartu zuen hitza. Francis hil zuteneko eguna gogorarazi zuen, eta bera omentzeaz gain, atzoko ekitaldiak bazuen beste arrazoirik: “Zein polita den zebrabidea transformatzea, transmutatzea, transportatzea, transozeanikoa bilakatzea”. Gainera, atzo hil zen Pedro Zerolo LGTBI aktibistarentzako hitzak ere izan zituen. Eraso homofobiko eta matxisten kontrako aldarria ere eraman zuen Iztietara, eta sexu identitateen aniztasuna nabarmendu zuen.

Lau urte barru 40 urte beteko dira Francisen hilketa gertatu zenetik, eta ordurako ekitaldi berezi bat iragarri zuen Martinek. Bitartean, baina, ortzadarraren koloredun zebrabidea mantentzeko nahia adierazi zuen. Hori esan eta lanari ekin zioten: hamarnaka herritarrek sei koloreak margotzeko sei brotxak eskuz esku pasatu zituzten, auzolanean homofobiari kolore biziz erantzuteko. Lanak bukatuta, talde argazkia atera zuten, eta ondoren photocall-a egin zuten.

Homofobiaren aurkako neurriak hartzea eskatuko zaie auzapezei

Ipar Euskal Herriko Hitza

Gutun bat bidaliko die Aukeratzeko Eskubidearen Aldeko Kolektiboak Ipar Euskal Herriko auzapezei, homofobiaren aurka engaiatzeko eskatuz. Gay eta lesbianei begira diren diskriminazioen eta erasoen aurkako mezua dakarten afixak emanez zein homofobiaren aurkako mozio bat bozkatuz, molde ezberdinez mezua zabaltzeko eskatzen die kolektiboak. Homofobiaren Aurkako Nazioarteko Egunaren kari antolatu ekintzetan parte hartzea galdetuko die ere.

Gay eta lesbianen ezkontzaren aurkakoak

Gay eta lesbianen ezkontzaren aurkakoak

Nahiz beren burua ez-homofobotzat jo, gay eta lesbianentzako ezkontza eskubidearen aurka kokatu ziren Ipar Euskal Herriko hamabi auzapez. Horiei ere bidaliko die gutuna: “Beren burua ez daukate homofobotzat, ikusiko dugu beraz zer eginen duten”. Hala ere, ezkontza errefusatuko dutenik ez du uste Beñat Gachen kolektiboko kideak: “Legea hor da, ezingo dute errefusatu; herriko kontseilari baten esku utziko dute ardura”. Baina beste zalantza bat du: herri txikietan gay eta lesbianak ausartuko ote dira ezkontzen? Hori galdera inportanta dela dio.

Maiatzaren 17an mobilizaturik

Kolektiboari doakionez, Baionako Autre Cinema aretoan gaualdi bat antolatuko dute maiatzaren 17rako. Bertaratzeko deia egin diete herritarrei: “Egun horretan herritar orok salatu beharra du mila aurpegikoa den homofobia”. Azken hilabeteetan areagotu homofobiaz oso kezkaturik da kolektiboa: “Homofobia bortitz eta konplexurik gabekoaren adierazpena ahalbidetu dute erlijio-hierarkiek eta muturreko alderdi politiko kontserbadoreek bultzatu manifestazioek”. Legea pasa izana ospatu zuten dozenaka lagunek asteazkenean Baionako herriko etxe aitzinean

LGTB harrotasunaren eguna larunbatean izanen da

Ipar Euskal Herriko Hitza

Gay eta lesbianen harrotasun eguna beharrezkoa izanen da aurten ere, eta larubatean ospatuko dute. Bascos elkarteak dionaz “legeak aitzina badoaz ere, estereotipoek dihardute”.

iparraldean

“Garena bizi eta kontatu beharko genuke, zoinahi lurraldetan bizirik ere”. Aldarrikapen horrekin nazioarteko elkartasuna ere adieraziko dute Miarritzen heldu den larunbatean eginen duten harrotasun erakustaldian. 76 herrialdetan homosexual, lesbiana, bisexual ala transgenero izateagatik kartzela, tortura ala bortxazko lanetara kondenatuak direla oroitarazi du Bascos elkarteak, ahantzi gabe zazpi herritan homosexualitateak heriotz zigorra ekar dezakeela.

Besta 12:00etan hasiko da elkarteen herrixkarekin, eta martxa 16:00etan abiatuko da.

Gorputz oro plazer zelaia izateko

Ikusezina eta estigmatizatua da dibertsitate funtzionala duten pertsonen sexualitatea; are gehiago heteroarautik ateratzen direnen kasuan. Gizaki asexualtzat edo hipersexualtzat dituzten uste ustelen gainetik, askotariko identitateen eta praktiken aitortza aldarrikatu dute adituek.

p038_f01

Frantzian harrotu da polemika. Bizkarrezur amiotrofia duen Marcel Nuss idazlearen liburu batek piztu du txinparta: En dépit du bon sens, autobiographie d’un têtard à tuba (Aire tutudun zapaburu baten autobiografia, zentzuz kontra). Urritasunen bat duten pertsonak sexualki artatzen dituen laguntzaile sexualaren figuraz mintzo da obra. Are gehiago, aldarri bat da. Eragozpen fisiko edota psikikoren bat dutenek beren buruarekin edota bikotekidearekin sexu harremanak edukitzeko eskubidea defendatzen du, eta zilegi dela horretarako beste pertsona baten zerbitzua jasotzea. Adibide bat: nork bere burua masturbatu ezin badu, masturbatuko duen norbait egoteak legezko praktika izan behar duela, eta, era berean, laguntza hori eskaini behar zaiela bere bikotekidearekin edo taldean sexu harremanak mantentzeko laguntza behar duten pertsonei. Buru beste aburu daude, ordea. Askok diote laguntzaile sexualak soldatapeko norbait izan behar duela; bada kontra dagoenik; baita edozein pertsonarentzako zerbitzua izan beharko litzatekeela azpimarratzen duenik ere… Iritziak iritzi, legeria da zehaztuta dagoen bakarra. Hego Euskal Herrian alegala da laguntzaile sexualen zerbitzua; Ipar Euskal Herrian, aldiz, ilegala. Europari so, Suitzan, Herbehereetan, Alemanian eta Danimarkan arautua dago. Baina matriuska bat da gaia bera: azpigaiez betetako artefaktu diskurtsiboa. Izan ere, erdigunean jartzen ditu ia ezkutuan egon diren errealitateak: tokirik ba al dauka ezintasunen bat dutenen sexualitateak iruditeria kolektiboan?

Ezetz uste du Mari Karmen Azkona Fekoor Federazioko emakumeen berdintasunerako batzordeko kideak. Hark jaio eta hiru hilabetera polioa hartu zuen. Horregatik, bere larruan ezagutzen du egoera. Ezintasunen bat dutenen sexualitatea aintzat hartzen ez delakoan dago. «Ez gara izaki asexuatuak. Sexua gustatzen zaigu, eta horretarako eskubidea daukagu, gainera; gozatu egiten dugu, eta geure burua baloratzeko era ere bada». Kate berari beste katebegi bat gehitu dio batzar bereko boluntarioa den Arrate Eskuderok: «Sexualitatea gizaki guztiongan da inherentea». Hark garuneko paralisia dauka, eta esperientziaren talaiatik egin du solas. «Gizarteak uste du aingerutxo asexuatuak garela, eta batere desiragarriak ez garela indarrean dauden edertasunen kanonen arabera». Zapalkuntza, halaber, handiagoa da emakumeen kasuan, haien esanetan. Hala ziurtatu du Azkonak: «Gure sexualitatea, eta ezintasunen bat dugun emakumeona are gehiago, aurreiritziz eta jazarpenez bete du gizarteak». Eskuderok borobildu du: «Diskriminazio bikoitza da».

Bazterketaren pisua sumatzen duen beste bat da Telmo Irureta: garun paralisia dauka, bi urte zituela izandako entzefalitisaren ondorioz. «Askotan umemokoak izango bagina bezala tratatzen gaituzte. Eta umeek ez dute larrua jotzen. Zer naiz ni, 26 urteko haur bat?», galdera erretorikoa bota du airera. Gaya da Irureta, eta sexualitatea gozatzearen aldeko mezua zabaldu du, oztopoak oztopo, baina ongi daki jakin bide malkartsua dela. «Aulkian ikusten zaituztenean soldadutxoa gogortzen ez zaizula pentsatzen dute. Edo gerritik behera ez duzula ezer sentitzen. Edo zurekin rollito-ren bat izan duen horrek ere ezgaitasunen bat izango duela. Ematen du nirekin oheratzeko hanka bat falta behar zaizula», esan du garratz. Horren aurrean, konponbidea: «Gaia naturaltasunez azaltzea». Haren irudiko, tabua deuseztatzea da lehenengo egitekoa: edozeinen sexualitateaz hitz egin behar da gaia rara avis bat izan ez dadin. Ildo horretatik, laguntzaile sexualaren inguruan ere umoreko mintzo da. «Nire botoa: baiezkoa. Ideia oso ona iruditzen zait; probatuko nuke!».

Heterosexualitatetik at

Guztiok elkarteko kide eta Berdindu eskolako arduradun Nahia Rojo, dibertsitate funtzionala dutenen sexualitatea «ikusezin bihurtu» dutela deritzo. Ondorioz, ikusarazteko eta balioa emateko edozein ekinbide da ona, dioenez. «Oso positiboa da laguntzaile sexualaren rola. Arazo pila bat saihestuko lizkieke dibertsitate funtzionala dutenei». Haatik, laguntzaileena puzzlearen zati bat baino ez da. Nabarmendu du urritasunen bat dutenen sexualitatearen inguruan orokorrean ezjakintasun handia dagoela, eta, era berean, sinesmen faltsu gehiegi daudela. «Kontraesan bat gertatzen da: dibertsitate funtzionala dutenek edo ez daukate sexurik, edo justu kontrakoa, hipersexualak dira; badirudi aingeruak edo deabruak direla… Desberdinak dira, denok desberdinak garen bezala».

Ezintasunen bat dutenak homogeneizatzea da gizarteak egiten duen beste akats larrienetako bat, haren aburuz. Heterosexualitate ustekizuna ardatz duen sistema heterozentristan, urritasunen bat dutenentzako are murritzagoa da irakurketa. «Ez dugu imajinatzen, eta ez dugu imajinatu ere egin nahi dibertsitate funtzionala dutenek lesbianak, gayak… izan daitezkeenik. Pentsa guraso askok ukatu ere egiten dutela haien seme-alabek sexualitatea dutela. Baina pertsona batek izan dezake dibertsitate funtzionala eta izan daiteke LGTB, eta horiek topatzen dituzten arazoak… etengabe justifikatzen egon behar dute». Adibide baten bidez josi du azalpena: «Irudikatu eskizofrenia daukan batek esaten dizula: ‘Ni ez naiz mutila, neska naiz, nahiz eta zakila eduki’. Etengabe egon beharko luke azalpenak ematen». Hori dela eta, jardueren eta identitateen hetereogenitatearen alde egin behar dela adierazi du.

Umeak balira bezala

«Infantilizazioa». Aho bizarrik gabe adierazi du Rojok hori dela beste trabetako bat; umeak balira bezala tratatzen dituztela. Esparru bera izan du ardatz, hain zuzen, Feekor Federazioko teknikari Izaskun Jimenezek: «Ezin dute askeki haien sexualitatea bizi».

Infantilizazioaz gain, bada tamaina handiko errotiko beste problema bat: ikusezintasuna. «Eta ikusezintasuna oso txarra da: ez dena ikusten ez da existitzen», nabarmendu du Rojok. Hedabide nagusietan apenas azaltzen den urritasuna duten pertsonen errealitate sexuala. Bat egin du harekin Yes, we fuck!(Bai, jotzen dugu!) dokumentaleko egile Raul de la Morenak. Hark erantzun bat eman nahi izan dio egoerari: «Guk dibertsitate funtzionalarekin eta sexuarekin loturiko istorioak kontatu nahi izan ditugu dokumentalarekin; ezbaian jarri generoa bera, sexualitatea, gorputzak… Eredu hegemonikoetatik kanpo dauden adibideak ikusarazi behar dira». Hala, normatik atera diren esperientziak jaso dituzte.

Eta alternatibak eraikitzeko beste ekinbideetako bat da Post Op kolektiboaren Pornortopedia egitasmoa, edozeinentzat egokitutako jostailu sexualak egiten ditu: protesietan jartzeko dildoak eta gurpil aulkirako bibragailuak, adibidez. Urko Post Opek azaldu du: «Gorpuztasunaren normaltasunean sartzen ez garenok, alegia, transak, marimutilak, elbarrituak… ahalduntzeko espazioak behar ditugu, gorputzen eta praktiken inguruko iruditeria berriak eratzeko».

Eredu falta gogoan, Rojok hedabideak aipatu ditu. Jimenezek, bestalde, sexu heziketa aldarrikatu du: «Hezkuntza afektibo sexuala jaso behar dute osasunez bizitzeko: jakin behar dute gorputzak nola funtzionatzen duen; zer den haurdunaldi bat, bai eta nola saihestu daitekeen ere; ezetz esateko aukera dutela…». Egun, gutxi zaintzen den arloa da, haren ustetan, «eta hezkuntza sexuala ukatzea zaurgarritasun are handiago batera arriskatzea da».

Rojoren lanaren parte bada ikastokietan sexu heziketa ematea, eta hark ere gabeziak nabarmendu ditu. «Noizbait, gela batera sartu, eta dibertsitate funtzionala dutenak gelatik ateratzen dituzte. Irakasleak esatea: ‘Hau ez da geratuko saioan’. Baina zergatik? Umeek zer interpretatzen dute horrela? Ikaskideek interpretatzen dute pertsona ezberdina dela, eta gai horrek ez duela zerikusirik pertsona horrekin; eta dibertsitate funtzionala duenak zer sentitzen du?».

Txikitako garaiak gogoan, ironikoki mintzatu da Irureta hark eskolan jasotako irakaspenez. «Lehen hezkuntzako 5. mailako Ingurunea daukat gogoan. ‘Ugalketa: Gizonezkoak bere zakil zutikorra emakumearen baginan sartzen du’», esan du txantxa tonuan. Horixe gabezia: genitaletan eta sarketan oinarritutako hezkuntza partziala, heterosexualitate zutabe duena, ezaugarri, eta sentsibilitate ezberdinetara egokitu gabekoa.

Administrazioak, geldi

Horretaz guztiaz aparte, bada hatzaz seinalatu beharreko beste esparru bat ere: administratiboa. «Ez dago ez erraztasunik ezta baliabiderik ere administrazioen partetik», salatu du Azkonak, eta gogorarazi du erakundeek pertsona guztientzako sexualitate osasuna bermatzeko ardura dutela. Fernandezek ehundu du azken gogoetabidea: «Erakundeek ez dute haien lana egin; sexu hezkuntza inklusiboa garatu behar dute. Legeek dibertsitate guztiak jaso, eta informazioa eskuragarri jarri behar dute».

Administrazioa, zentroak «blokeatuak» ikusten ditu Ahmed Moufekek. Angeluarra da Moufek. Polioa hartu zuen txikitan. Anaiak lan istripu baten ondorioz eragozpen psikikoak jasaten dituela eta, arazoaren alde bat baino gehiago ezagutzen duela gaineratu du. Lan istripuaren ondorioz jasan «kalte sexuala» kontuan hartu zioten anaiari: «Ahalak murriztu izana dirutza batekin konpentsatu zioten». Dirutza batean mugatzen zena.

Baina, dena dela, gauzak egin egiten direla gaineratu du Moufekek. Hendaiako zentro berezitu batean lanean ari zela, zentroko zenbait Irungo prostitutengana eramateko usaia zuela baieztatu zion ezagun batek. Beste batek azaldu zion familia bat ezagutzen zuela non amak baitzuen semea masturbatzen. «Begi bistakoa da horrelakoak saihestu behar direla». Baina nola? Oro har, gaia «tabua» dela eta agian gutxienez eztabaidak «tabu» horren altxatzen lagunduko duela espero du. Baina konplikatua ere ikusten du beste pertsona baten zerbitzuekin aritzea. Beste pertsona hori zein intentziorekin ere ari den zalantzazkoa izan daiteke, haren iritziz.

Moufekek esan du bizi sozial bat mantentzeko diru laguntzak eskaintzea dela soluzioetako bat. 800 bat euro jasotzen ditu hark hilero. Eta, horrez gain, beste dirutza bat dauka, erosketak, etxeko garbiketak edo beste gisa bereko lanak egiteko kanpoko baten ordaintzeko: «Baina, ororen buru, zure etxea garbia da, bai… baina ezin duzu nehor gonbidatu! Atera behar duzu jendea ezagutzeko, eta ateratzeko dirua behar da. Dirua, jatetxera norbait gonbidatzeko, kontzertu batera joateko, edo beste».