Francisco Letamendia ORTZI zendu da. GUGAN BEGO

Larunbat gauean Francisco Letamendia ORTZI zendu zen
Ezin dugu ahaztu izan zela Madrilgo Kongresuan LGBTI+ eskubideen alde hitz egin zuen lehen diputatua, 1978an.
Hori dela eta, EHGAMek Urrezko Hirukia eman zion 2007an

7 DE JULIO DE I978:
FRANCISCO LETAMENDIA “ORTZI”, primer diputado (por EE en 1977 y por HB en 1979) que interviene en la historia del Congreso de los Diputados de Madrid en favor de los derechos que hoy se llaman “LGTBI…”, en el contexto de la discusión sobre la derogación de la Ley de Peligrosidad y Rehabilitación Social que condenaba a cárcel, entre otras cosas, por la mera sospecha de poder ser “homosexual”.
EHGAM concedió a Letamendia, precisamente por este gesto, su Triángulo de Oro el 28 de junio de 2007, dentro del trabajo por la recuperación de la memoría histórica que ya llevábamos años realizando y en el que continuamos.
Reproducimos aquí unos extractos. Evidentemente, hemos de contextualizar el discurso en su tiempo: 1978, y en el tema central: la LPRS.
“(…)No puedo dejar aquí de referirme a las consecuencias injustas y opresoras que este concepto estrictamente reproductor del sexo acarrea a las minorías sexuales. (…)
Ello me obliga a defender con mayor brío los derechos de estas minorías reprimidas y sometidas a la Ley de Peligrosidad Social, porque si se persigue y sanciona a aquellos seres cuya actividad sexual no puede estar encaminada por definición a la creación de prole, a los hombres y mujeres homosexuales, es porque se concibe el sexo como reproductor estrictamente, es porque se parte del principio antihumanista de que aquello que puede producir gratificación personal a quienes lo practican sin producir lesión a  terceros puede y debe ser reprimido. Si ello es así, es porque todavía seguimos viviendo en el mundo angustioso de los traumas fascistas en donde para probar que se es hombre hay que demostrar la posibilidad de oprimir al debil, sea la mujer que esté en casa, sean los homosexuales, cuando ser verdadero hombre o mujer consiste en ser útil para la sociedad, sincero y coherente. Yo conozco a muchos homosexuales que son más auténticamente hombres y mujeres que tantos y tantos fantoches fascistas que alardean constantemente de su virilidad, posiblemente porque la ponen en duda. Hoy, qué duda cabe, vivimos en un ambiente de mayor permisibilidad que hace algunos  años, pero esa permisibilidad es falsa y subsiste la Ley de Peligrosidad Social. Cuando se refleja la realidad de los homosexuales, los medios de comunicacidn no saben más que presentamos fotos de “travestis”, personas muy respetables, pero que no constituyen más que una pequeñísima parte de estos grupos homosexuales.
También hay que hablar aquí de la relación que existe entre esa concepción antihumanista del sexo y el desprecio en que se sume a un grupo muy concreto, el grupo de las prostitutas.(…)
Pero es precisamente una sociedad represiva, una sociedad que crea  obstáculos artificiales en las relaciones sexuales entre los seres humanos, quien hace surgir esa necesidad de este tipo de comercio sexual mercenario. (…)
Quedan muchas fases por cubrir: la superación de una sociedad machista, el advenimiento de otra en la que la mujer sea el igual del hombre y unos y otros sean absolutamente libres para disponer de sus propios cuerpos. Para ello es necesario que advenga una sociedad sin opresión, sin explotados ni explotadores, una sociedad sin clases. Pero mientras esta sociedad no sea posible, no añadamos el recochineo al escarnio y no despreciemos a grupos hermanos (…).
BETIRAKO DANTZAN GURE LUMATZAN, ORTZI!!!

Apirilak 26, 𝗜𝗸𝘂𝘀𝗴𝗮𝗿𝗿𝗶𝘁𝗮𝘀𝘂𝗻 𝗯𝗼𝗹𝗹𝗲𝗿𝗼𝗮𝗿𝗲𝗻 𝗻𝗮𝘇𝗶𝗼𝗮𝗿𝘁𝗲𝗸𝗼 𝗲𝗴𝘂𝗻𝗮

Apirilak 6, Asexualitatearen Ikusgarritasunaren Nazioarteko Eguna

Asexualitatearen nazioarteko egunean, aldarrikatu nahi dugu asexualitatea ez dela ez fase bat, ez moda bat ezta zentzugabeko aldarri bat ere.

Kataluniako Asexualen Elkarteak iaz argitaratutako manifestuaren hitzok ekarri nahi ditugu gaurkoan:

“Sistema kapitalista, patriarkal eta heteronormatibotik kanpo dagoen sexualitate eta afektuez hitz egin nahi dugu. Sistema horrek ez baitigu uzten erabakitzen gure gorputzaz eta gure desiraz. Zalantzan jartzen dugu sexua betebehar bat den sistema hau, non harremanak gorputzen kontsumoaren bidez egituratzen diren: lanerako kontsumitzen dira gorputzak, erreprodukziorako, besteen desirak asetzeko. Geure desiraren jabe izan nahi dugu, eta afektuak beste modu batean antolatu nahi ditugu, familia nuklearraren esparrutik harantzago zabaldu nahi ditugu zaintzak, baita baliabideak pribatizatu eta jendarte indibidualistak sortu nahi dituzten harreman-sistemetatik harantzago ere.

Derrigorrezko sexualitatearen aurka egiten dugu, mendeetan zehar gure gorputzaren eta desiraren gaineko autonomia galtzea eragin baitu. Zapalkuntza- eta jabetza-egiturak mantendu dituen amatonormatibitatearen aurka borrokatu nahi dugu. Sexualitate normatibotik harantzago dagoen desira aldarrikatzen dugu, hipersexualizaziotik eta desira normatibotik harantzago dauden gorputzak. Bizitza sostengatu nahi dugu desira normatiboaren esferatik harantzago, kapitalismotik harantzago.”

 

Martxoak 31, Trans ikusgasrritasunaren Nazioarteko Eguna

Trans Ikusgarritasunaren Egunean gure amorrua kalera aterako dugu, gure gorputz eta bizitzek urte luzez pairatutako lege-hauste sistematikoak eta tratu diskriminatzaileak salatzeko. Gure zistema neoliberalek oraindik ere praktika patologizatzaileak mantentzen dituzte: ikusi besterik ez dago Osakidetzako Gurutzetako Genero Identitate Unitatean (GIU) ematen den egoera lotsagarria edota bitartasunetik haratago dauden gorputz eta bizitzen errekonozimendurik eza. GIUk urte luzez urratu ditu Estatuko Trans Legea (2023) zein bi lege autonomikoak (2019 eta 2024 urteetakoak). Gainera, bitartasunetik haratago kokatzen garen gorputzek bitartasuna performatu behar dugu gure bizitzak onartuak izan daitezen. Zistemak estuki sartu nahi gaitu eraikitako molde itogarrietan.

Horren aurrean, hemen gaude eta ez gara ezkutatzen. Gure gorputz eta esperientziak boteregune eta arrakala dira. Gure existentzia erresistentzia politikoa da. Gure gorputzak ospatzeko eskubidea, gure identitateak askatasunez eta agentziaz bizitzeko eskubidea eta gure komunitatean gozatzeko eskubidea aldarrikatzen ditugu. Bizirik gaude eta bizitza sortzen jarraituko dugu.

Harrotasuna Berreskuratu!

Harrotasuna berreskuratu! Gure Karrozak

Bilboko Udalak E28a (LGTBI+ Harrotasunaren Eguna) bere egin nahi du, kontraprogramatuz eta bertako taldeen aldarrikapenak isilaraziz.

Bilboko Udalari eskatzen diogu ez dezala joko zikinik egin eta ez dadila Harrotasuna merkantilizatzen saiatu.

KANPORA BILBAO BIZKAIA HARRO!

 

Bideoa ikusi hemen: Gure Karrozak

Berreskuratu Harrotasuna! manifestua sinatu hemen:

#HarrotasunaBerreskuratu

#E28KalearenaDa

#BilbaoBizkaiaHarroPUTZ

𝗔𝗕𝗘𝗡𝗗𝗨𝗔𝗞 𝟭 – 𝗚𝗜𝗕 𝗲𝘁𝗮 𝗛𝗜𝗘𝗦𝗔𝗿𝗲𝗻 𝗮𝘂𝗿𝗸𝗮𝗸𝗼 𝗻𝗮𝘇𝗶𝗼𝗮𝗿𝘁𝗲𝗸𝗼 𝗲𝗴𝘂𝗻𝗮

Egun, tratamendu antirretrobiralari esker, milioika pertsonek biziraun dezakete.

Baina pertsona guztiek ez dute medikamentu horiek eskuratzeko aukerarik. Iaz, hain zuzen, GIBa zuten 9,2 milioi pertsona tratamendurik gabe zeuden.

40 urteren ondoren, birusa desagerrarazteko ikerketak motelegi egiten du aurrera. Erakundeek ez baitute beharrezko baliabiderik (ezta borondaterik ere) jarri benetan eskuragarria den sendabidea edo txertoa lortzeko. Bitartean, urtero ehunka mila pertsona hiltzen dira hiesarekin lotutako arrazoiengatik.

Gainera, oraindik ere badira oztopoak, estigmatizazioa, desberdintasunak, arreta mediko falta, isiltasuna…

Horregatik, Act Up (Aids Coalition To Unleash Power) talde mitikoaren leloa eta borroka-espiritua berreskuratuz, tratamendurako sarbide unibertsala, desberdintasun ororen amaiera eta pertsona seropositibo guztientzako bizitza duinerako eskubidea eskatzen ditugu.

Azkenik, GIB/HIESaren erruz utzi gaituzten guztien memoria ohoratu nahi dugu, baita horiek zaindu eta lagundu dituzten pertsona guztiena ere.

𝗜𝗦𝗜𝗟𝗧𝗔𝗦𝗨𝗡𝗔 = 𝗛𝗘𝗥𝗜𝗢𝗧𝗭𝗔
𝗘𝗞𝗜𝗡𝗧𝗭𝗔 = 𝗕𝗜𝗭𝗜𝗧𝗭𝗔

𝗔𝗭𝗔𝗥𝗢𝗔𝗞 𝟮𝟱 – 𝗜𝗻𝗱𝗮𝗿𝗸𝗲𝗿𝗶𝗮 𝗺𝗮𝘁𝘅𝗶𝘀𝘁𝗮𝗿𝗲𝗻 𝗮𝘂𝗿𝗸𝗮𝗸𝗼 𝗲𝗴𝘂𝗻𝗮

Azaroaren 25ean, indarkeria matxistaren aurkako egunean, argi eta ozen esaten dugu: ez dugu gure gorputzen eta bizitzen kontrako inongo erasorik onartuko, ez kaleetan, ez etxeetan, ez harremanetan, ez giro politizatuetan, ez instituzioetan, ezta diskurtsoetan ere.

Indarkeria matxista sistema oso baten logika da, eta logika hori hausteko sareak behar dira. Izan ere, mugimendu transfeministak urteak daramatza hori egiten: elkarren zaintzan oinarritutako erresistentziak sortzen, komunitateak hauspotzen eta erasoen aurrean erantzun politikoak antolatzen.

Eta gaurko egunak, justuki, hori gogorarazten digu. Autodefentsa ez dela erreakzioa, praktika kolektibo bat baizik; antolaketa gure babesik eraginkorrena baita.

Zentzu horretan, Ehgam-en konpromisoa argia da. Aliantzak sendotu eta sareak zabaldu nahi ditugu; gure herrietako espazioak indarkeria matxistatik libre izan arte.

𝗦𝗔𝗥𝗘 𝗧𝗥𝗔𝗡𝗦𝗙𝗘𝗠𝗜𝗡𝗜𝗦𝗧𝗔𝗞 𝗜𝗡𝗗𝗔𝗥𝗧𝗨, 𝗔𝗨𝗧𝗢𝗗𝗘𝗙𝗘𝗡𝗧𝗦𝗔 𝗔𝗡𝗧𝗢𝗟𝗔𝗧𝗨!