Un año más nos encontramos con un 17M lleno de
sentido. Otro año más hacemos un ejercicio de memoria histórica que nos
recuerda que sólo hace 30 años desde que las instituciones patologizantes decidieron
dejar de identificar como trastorno la homosexualidad. Es algo que celebrar.
Pero no debemos olvidar que, a día de hoy, otras expresiones de la diversidad
sexual, como las identidades trans o la intersexualidad, siguen siendo patologizadas por el sistema médico-psiquiátrico.
Además, diferentes sistemas de creencias basados en el odio y el desprecio a la
diferencia siguen atacándonos. Todo esto constituye la LGTB+fobia que hoy seguimos
denunciando. Por ello, no debemos para hasta que nuestros cuerpos, nuestras
identides, y deseeos dejen de ser patologizados y perseguidos.
Y es que, por lo más top del capitalismo, lo más tendencia, lo más nicho de mercado que lleguemos a ser, por mucha ilusión de visibilidad, muchos proyectos y chiringuitos en torno a derechos que se han construido, nos encierran en casa y nos volvemos a encontrar con esa lacra contra la que un año más nos plantamos.
Estamos viendo a personas trans,
lesbianas, bolleras, gays, marikas y/o bisexuales sometidas a la cárcel de la
familia cis y heteropatriarcal que les desprecia, a repulsivos agresores
persiguiéndonos por las redes virtuales y hasta nuestras casas, y un ridículo
mundo que, en su infatigable necedad, organizada en diferentes iglesias, sigue
necesitando señalarnos como culpables del castigo que, a sus ojos, recibe la Humanidad.
Hemos tenido que aguantar de quienes nos odian, la falsa aceptación de
permitirnos nuestras vidas en lo privado de nuestras casas. Pero ahora estaos
en nuestras casas y ahora más que nunca queda claro que ahí tampoco somos
libres. Mientras siga existiendo un solo brote de LGBT+fobia no podremos
descansar. Tenemos que atacar su intimidad en la que guardan celosamente su
odio y destruir su concepto de “libertad de expresión” que usan de tapadera
para justificar sus violencias, y el uso que hacen de ella para calificarnos de
“error”. Que nunca se nos olvida que “lo personal es político”.
¿A qué o a quién amenaza
realmente este virus? Porque este virus no es democrático, y no nos afecta a
todes por igual. Sin hacer de menos a las miles de pérdidas que vamos acumulando
por influencia del Covid-19, ¿ cuándo se pensó en parar el mundo por las
millones de personas que mueren por el hambre que crea el expolio, por
enfermedades que son transmitidas bajo la destrucción del colonialismo y que
poco afectan a este Norte Global que ahora se lamenta, por les asesinades en la
violencia de la migración, por quienes han muerto por los efectos de la
contaminación, por los que lo han hecho tras pasar una vida en cárceles de
cualquier tipo, muertos por la precariedad laboral, o que viven en esclavitud
asalariada? Todos estos problemas también son problemas de envergadura global. El
virus entiende de clase, de racialización, género, orientación y de cualquiera otra
de las categorías en que nos divide la sociedad.
El virus podrá infectar a
cualquiera, pero no nos afecta por igual. Recursos económicos, infraestructuras
sanitarias, redes de cuidado, encierro con una red de apoyo o con tu familia
que te violenta, tener contrato laboral o no, casa o no, derechos o no…esto
marca la diferencia.
Algunas llevamos décadas
enfrentándonos a los virus y, a día de hoy, personas que conviven con el VIH
siguen siendo señaladas. Hemos perdido a millones de compañeras en el agujero
del olvido y el desprecio y nunca se nos ha considerado víctimas del terrorismo
fármaco-heteromoralista. Marikas sidosas y putas tienen mucho que enseñarnos ¡ Gracias
por vuestra resistencia!
Estos días de encierro nos han revelado
la miseria humana siempre latente bajo el miedo. El fascista interior que
muches llevan dentro ha decidido asomarse a los balcones a señalar a “les
indisciplinades”. Delatores y chivates demostrando su fidelidad a un poder que
no duda en militarizar las calles en un ridícula pero peligrosa actuación belicista
que no hace otra cosa que ostentar poder, inclinando de golpe la balanza entre
seguridad y libertad. Esta vez quieren ir más lejos y acabar con nuestra
privacidad. Marikas, bolleras, bis y trans,
que no nos quiten el anonimato, no cedams el control. Combatidlo.
Quienes hemos tenido que esocndernos, sabemos que no se puede renunciar a la
posibilidad de la clandestinidad. El panóptico tecnológico al que nos quieren
someter, por nuestra salud, puede ser nuestra tumba. ¡Memoria, compañeras! No podemos regalar nuestra libertad. Ésa que
tanto nos está costando.
Aceptamos quedarnos en casa,
aceptamos nuestro compromiso responsable, pero no aceptamos que se aproveche el
miedo para hacernos retroceder e n los avances que hemos dado, o peor aún, para
avanzar en formas de control sin precedente. Gran parte de la población mundial
está pensando estos días en el “qué vendrá?”, algunas desean volver “a la
normalidad”, otras deseamos que nunca vuelva aquella normalidad en la que nunca
entramos.
A toda gente a la que esta
situación os ha enfrentado aún más a la LGBT+fobia os mandamos toda nuestra
fuerza. Especial reconocimiento a todas las lesbianas y a todas las personas
trans que habéis pasado los días de vuestra visibilidad invisibles en vuestras
casas. No dejéis de tejer redes, no dejemos que nos atomicen.¡Juntaos! ¡Conspirad
contra el CisHeteroPetriarcado!
Por una nueva normalidad que no
mate, encarcele, patologice, odie, criminalice, discrimine, estigmatice,
insulte, deporte, golpee, armarice, acose, ponga identidades en venta…
POR UNA NORMALIDAD SIN NORMA
Gora LGBT+ Borroka!!!!
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.png00Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-05-17 06:00:082020-05-17 14:57:28Comunicado de la Coordinadora 28J de Bizkaia ante el 17M, Día Internacional contra la Homofobia
Beste urte batez, zentzuz betetako M17 baten aurrean aurkitzen gara. Beste
urte batez, memoria historiko ariketa bat eginez, orain 30 urte instituzio patologizanteek
homosexualitatea transtorno bezala identifikatzeari utzi ziotela gogoratzen
dugu. Ospatu beharreko zerbait da. Dena dela, ezin dugu ahaztu oraindik ere
dibertsitate sexualaren beste espresio batzuk, trans identitateak edota
intersexualitatea kasu, sistema mediku-psikiatrikoagatik patologizatuak direla.
Gorrotoan eta desberdintasunarekiko gutxiespenean oinarritutako sinismen
sistema ezberdinek erasotzen jarraitzen gaituzten momentu berean. Guzti honek
osatzen du gaur egun ere salatzen jarraitzen dugun LGBT+fobia. Horregatik, ezin
gara gelditu gure gorputzak, gure identitateak eta desirak patologizatuak eta
jazartuak izateari utzi arte.
Izan ere, kapitalismoaren topena, azkeneko joera edota merkatu-hobi izatera
heltzen bagara ere, ikusigarritasun guztia izanda ere, eskubideen inguruan
sortu diren proiektu ete txiringito guztiak direla ere, etxean giltzapetzen
gaituzte, eta beste urte batez kontra egin behar diogun gaitz horrekin
aurkitzen gara.
Egoera ezberdinen menpe gauden pertsona trans, lesbiana, bollera, gay,
marika edota bisexualak ikusten ari gara azken egunotan. Gutxiesten dituzten
familia heteropatriarkalen kartzelaren menpe gaudenak, gure etxeetaraino eta
sare sozial birtualen bitartez jazartzen gaituzten erasotzaile nazkagarriak
jasan behar ditugunak edota nekaezina den ergelkerian, beraien ustez gizateriak
jaso duen zigorraren errudun bezala seinalatzen gaituen eta eliza ezberdinetan
antolatua dagoen mundu barregarri baten komentarioak entzun behar ditugu.
Hainbeste gorroto gaituztenengatik, gure bizitzak era pribatuan, gure etxean
bizitzeko esanaz, onartzen gaituztenaren onarpenen faltsua jasan behar izan
dugu. Bada, etxean sartuta gaude eta orain inoiz baino gehiago argi geratzen
da, etxean sartuta ere ez garela aske. LGBT+fobiaren kimu edo pizte bat
existitzen den bitartean, ezingo dugu atseden hartu. Kontu handiz beraien
gorrotoa gordetzen duten intimitatea eraso behar dugu, beraien biolentziak
justifikatzeko tapadera bezala erabiltzen duten „adierazpen askatasuna“ren
kontzeptua suntsitu eta honen erabileraz gu kalifikatzeko erabiltzen duten „akats“
kontzeptua deuseztu. Ez dezagun inoiz ahaztu, „pertsonala politikoa da“.
Nor edo zer mehatxatzen du benetan birus honek? Izan ere, birus hau ez da
demokratikoa eta ez gaitu guztiok berdin eragiten. Covid-19aren ondorioz
izandako milaka giza-galerak gutxietsi gabe, noiz pentsatu da mundua geratzea
espoliazioaren ondorioz gosez hiltzen diren milioika pertsonengatik? Noiz
kolonialismoaren suntsiketapean transmitituak izan diren eta hainbeste
atsekabetu den Ipar Globalean gutxi-asko eragiten duten gaixotasunengatik? Noiz
migrazioaren biolentziak hildakoengatik? Noiz kutsaduragatik hil direnengatik?
Noiz edozein motatako kartzeletan beraien bizitza pasa ostean hil
direnengatik?Eta lan prekarietateagatik edo soldatapeko esklabotzan bizi
direnengatik? Problema guzti hauek ere hedarura globaleko pandemiak dira.
Birusak klaseez ulertzen du, arrazializazioaz, generoaz, orientazioaz eta
jendarteak banatzen gaituen beste edozein kategoriaz ulertzen du.
Birusak edonor kutsatu ahal gaitu, baina ezberdin eragiten digu. Baliabide ekonomikoak, azpiegitura sanitarioak, zaintza sareak, itxialdia sostengu sare batekin edo onartzen ez zaituen zure familiarekin pasa, lan-kontratua izatea edo ez, etxea izan edo ez, eskubideak izan edo ez…guzti honetan, aldea dago.
Batzuk hamarkadak daramatzagu birusei aurre egiten eta, gaur egun, GIBarekin
bizi diren pertsonak seinalatuak izaten jarraitzen dute. Ahanzturaren eta
mespretxuaren zuloan milioika kidee galdu ditugu eta inoiz ez dira terrorismo
farmako-heteromoralistaren biktima kontsideratuak izan. Asko daukagu ikasteko
marika sidosoengatik eta putengatik, eskerrik asko zuen erresistentziagatik!!
Itxialdi egun hauek beldurraren azpian beti latente dagoen giza-miseria
agerian utzi dute. Askok, barruan daukaten barne-faxista balkoietara atera eta „diziplinarik
gabekoak“ seinalatzera dedikatu dira. Salatari eta txibatoak, harrokeriaz
boterea erakusten duen eta barregarri zein arriskutsua den portaera belizista batean
kaleak militarizatzeko zalatzarik ez duen botere bateri fidelitatea erakutziz,
segurtasunaren eta askatasunaren arteko balantza kolpe batekin inklinatuz, oraingo
honetan urrunago joan eta gure pribatutasunarekin amaitu nahi dute. Marika,
bollera, bi eta transei: ez diezagutela anonimatua kendu, ez dezagun etsi
kontrolaren aurrean. Borrokatu. Gorde izan behar garenek badakigu
klandestinitatearen posibilitateari ezin zaiola uko egin. Gure osasuna aitzaki
izanda, panoptiko teknologiko baten aurrean makurtzea gure hilobia izan
daiteke. Memoria, burkideok!! Ezin dugu hainbeste kostatu zaigun gure
askatasuna oparitu.
Onartzen dugu etxean geratzea, onartzen dugu gure konpromiso arduratsua, baina ez dugu onartzen beldurra baliatuta, eman diren aurrerapenetan atzera-pausuak ematea, edo oraindik eta okerrago, aurrekaririk gabeko kontrol moduetan aurreratzea. Populazio mundialaren zati handi bat etorriko denaren inguruan pentsatzen ari da. Batzuk, „normalitatera“ bueltatzea nahi dute; beste batzuk, berriz, inoiz sartu izan ez garen normalitate horretata ez bueltatzea desiratzen dugu.
Egoera honek LGBT+fobiari are gehiago aurre egitea ekarri dizuen pertsona
guztiei gure indar guztia bidaltzen dizuegu. Oroitzapen berezia zuen
ikusgarritasun egunak etxean sartuta pasa behar izan dituzuen lesbiana eta
pertsona transentzat. Ez utzi sareak ehuntzeari, ez gaitzatela atomizatu,
elkartu zaitezte, konspiratu cisheteropatriarkatuaren aurka.
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.png00Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-05-17 06:00:082020-05-17 17:21:48Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundearen komunikatua, maiatzaren 17, Nazioarteko Homofobiaren aurkako Egunean
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2020/03/bertan-behera.jpg212300Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-03-14 19:42:102020-03-14 19:45:12Koronabirusa dela eta, Arrazakeriaren aurkako Asterako antolatutako ekitaldiak bertan behera geratzen dira
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2020/03/bertan-behera.jpg212300Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-03-14 19:42:102020-03-14 19:45:12Koronabirusa dela eta, Arrazakeriaren aurkako Asterako antolatutako ekitaldiak bertan behera geratzen dira
Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak, SOS Arrazakeria, Ongi etorri Errefuxiatuak, CEAR, COPS eta beste hainbat talderekin batera, Arrazakeriaren aurkako Astearen antolakuntzan hartzen du parte.
Arrazakeriaren aurkako Astearen prestatutako egitaraua:
martxoak 16: “Huir para amar y ser:asilo y resistencias LGBTI de Marruecos a Barcelona” pelikularen emanaldia
martxoak 17: “Auzo edo base militarra?” eztabaida-hitzaldia
martxoak 21: Arrazakeriaren aurkako manifestazioa, eta gero JAIA!!!!!
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2020/03/Semana-21-EUSK-mini.jpg478676Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-03-11 22:44:362020-03-11 22:45:23Arrazakeriaren aurkako Astean parte hartzera eta arrazakeriaren aurkako manifestaziora joatera deitzen dugu
Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak, SOS Arrazakeria, Ongi etorri Errefuxiatuak, CEAR, COPS eta beste hainbat talderekin batera, Arrazakeriaren aurkako Astearen antolakuntzan hartzen du parte.
Arrazakeriaren aurkako Astearen prestatutako egitaraua:
martxoak 16: “Huir para amar y ser:asilo y resistencias LGBTI de Marruecos a Barcelona” pelikularen emanaldia
martxoak 17: “Auzo edo base militarra?” eztabaida-hitzaldia
martxoak 21: Arrazakeriaren aurkako manifestazioa, eta gero JAIA!!!!!
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2020/03/Semana-21-EUSK-mini.jpg478676Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-03-11 22:44:362020-03-11 22:45:23Arrazakeriaren aurkako Astean parte hartzera eta arrazakeriaren aurkako manifestaziora joatera deitzen dugu
Bizkaiko E28J Koordinakundeak hitzaldia antolatzen du, 7 Katu Gaztetxearekin batera, hilak 19, arratsaldeko 19:00etan
2019ko irailaren 21ean Bilboko kaleetan Euskal Herriko ezkerreko hainbat eragilek bat eginda LGTB+ mugimenduaren merkantilizazioaren aurka agertu ginen aldarri antikapitalistarekin. Denok kapitalismoaren aurka! Baina eta zer gertatzen da ezkerreko mugimenduko eragileak cisheteropatriarkatuaren aurka jartzean? Hor ere elkartzen ote gara? Edo oraindik ere ezkerreko mugimenduetan LGTBfobia handia da?
Bizkaiko E28J Koordinakundeak hitzaldia antolatzen du, 7 Katu Gaztetxearekin batera, hilak 19, arratsaldeko 19:00etan
2019ko irailaren 21ean Bilboko kaleetan Euskal Herriko ezkerreko hainbat eragilek bat eginda LGTB+ mugimenduaren merkantilizazioaren aurka agertu ginen aldarri antikapitalistarekin. Denok kapitalismoaren aurka! Baina eta zer gertatzen da ezkerreko mugimenduko eragileak cisheteropatriarkatuaren aurka jartzean? Hor ere elkartzen ote gara? Edo oraindik ere ezkerreko mugimenduetan LGTBfobia handia da?
Prekarietatera eta marginaltasunera behartuta, LGTB kolektiboa beti izan da eta izango da antikapitalista. Gainontzekoak bezala kalera ateratzen garen bitartean, heteroarauarekiko eta cisarauarekiko disidentziak beste bizipen batzuen aurrean zaurgarri egiten gaitu. Zaurgarritasun hau nabarmenagoa da arrazializatua, migrantea, emakumea edo trans izatearekin.
Greba hau transmaribibollo ere bada. Horrexegatik, gaur, gure errealitateak eta eskaerak plazaratu nahi ditugu.
La tolerancia escaparate de la que gozamos en la actualidad es relativamente nueva. Gran parte de las pensionistas LGTB viven vulnerables, con menor tiempo cotizado a causa de la marginalización y la discriminación e incluso con pensiones no contributivas que no llegan a los 500 euros. Muches también viven sin el derecho a cobrar pensiones por viudedad si su pareja falleció antes de la legalización del matrimonio.
LGTB PENTSIONISTAK ZAURGARRIAGOAK DIRA ETA PREKARIETATEAN BIZI DIRA.
LGTB gazte askok etxean bizi duten indarkeriari aurre egiteko ekonomikoki hazteko beharra izaten dute, ihes egiteko. Etxean indarkeria jasatzen duten LGTB gazteak etxean jarraitzearen arrazoi nagusiak gazteek bizi duten lan prekarietatea eta alokairu prezioaren igoera dira. Ikasketak uzten dituzten gazteen tasaren igoera honen ondorio zuzena da, eta horrek lan tenporal eta gaizki ordainduetan sartzera behartzen ditu pertsona LGTB zaurgarrienak.
LES JOVENES LGTB EXIGIMOS TRABAJOS DIGNOS PARA SOBREVIVIR
Dentro de nuestro colectivo no todo nos afecta de la misma forma. La situación de las personas trans, en especial las mujeres trans, es una emergencia social. Las altas tasas de desempleo que cerca del 80% no están siendo atendidas como deberían.
La crueldad institucional permite y alimenta una tasa de paro en personas trans que hasta se cuadriplica en comparativa con la general. Las obliga a vivir un proceso burocrático medicalizado y patologizante, e inaccesible en muchas realidades. Limita su mercado laboral, especialmente grave en el caso de las mujeres trans que encuentran muchas veces el trabajo sexual como su única vía de supervivencia.
TRANSMARIBIBOLLOEK TRANS PERTSONEN EGOERA EMERGENTZIA BAT DELA SALATZEN DUGU!
Lan esparruak ez dira gune seguruak guretzat. Lana duten 10 LGTB pertsonetatik 6 armairura itzultzera behartuta sentitzen dute euren burua. Indarkeria hau diskriminazio, eraso edo mobbing kasuetan bilakatu daiteke. Enpresak ez daude horrelako egoerei aurre egiteko ez prestatuak ezta interesatuak ere.
EL ESPACIO LABORAL NO ES UN ESPACIO SEGURO, ES VIOLENCIA.
Denunciamos también la asimilación llevada a cabo por nuestras instituciones capitaneadas por EAJ-PNV, utilizan nuestra bandera arcoíris para atraer el turismo gay y tapar la precariedad que este modelo trae a nuestros barrios. Nuestra lucha es política y radical. No en nuestro nombre.
NEOLIBERALISMO ARROSA, GURE IZENEAN EZ.
URTARRILLAREN 30EAN TRANSMARIBIBOLLOAK ERE GREBAN!
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.png00Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-01-27 23:09:292020-01-27 23:14:09EHGAMek, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak eta HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataformak urtarrilaren 30eko grebara deitzen dute
Prekarietatera eta marginaltasunera behartuta, LGTB kolektiboa beti izan da eta izango da antikapitalista. Gainontzekoak bezala kalera ateratzen garen bitartean, heteroarauarekiko eta cisarauarekiko disidentziak beste bizipen batzuen aurrean zaurgarri egiten gaitu. Zaurgarritasun hau nabarmenagoa da arrazializatua, migrantea, emakumea edo trans izatearekin.
Greba hau transmaribibollo ere bada. Horrexegatik, gaur, gure errealitateak eta eskaerak plazaratu nahi ditugu.
La tolerancia escaparate de la que gozamos en la actualidad es relativamente nueva. Gran parte de las pensionistas LGTB viven vulnerables, con menor tiempo cotizado a causa de la marginalización y la discriminación e incluso con pensiones no contributivas que no llegan a los 500 euros. Muches también viven sin el derecho a cobrar pensiones por viudedad si su pareja falleció antes de la legalización del matrimonio.
LGTB PENTSIONISTAK ZAURGARRIAGOAK DIRA ETA PREKARIETATEAN BIZI DIRA.
LGTB gazte askok etxean bizi duten indarkeriari aurre egiteko ekonomikoki hazteko beharra izaten dute, ihes egiteko. Etxean indarkeria jasatzen duten LGTB gazteak etxean jarraitzearen arrazoi nagusiak gazteek bizi duten lan prekarietatea eta alokairu prezioaren igoera dira. Ikasketak uzten dituzten gazteen tasaren igoera honen ondorio zuzena da, eta horrek lan tenporal eta gaizki ordainduetan sartzera behartzen ditu pertsona LGTB zaurgarrienak.
LES JOVENES LGTB EXIGIMOS TRABAJOS DIGNOS PARA SOBREVIVIR
Dentro de nuestro colectivo no todo nos afecta de la misma forma. La situación de las personas trans, en especial las mujeres trans, es una emergencia social. Las altas tasas de desempleo que cerca del 80% no están siendo atendidas como deberían.
La crueldad institucional permite y alimenta una tasa de paro en personas trans que hasta se cuadriplica en comparativa con la general. Las obliga a vivir un proceso burocrático medicalizado y patologizante, e inaccesible en muchas realidades. Limita su mercado laboral, especialmente grave en el caso de las mujeres trans que encuentran muchas veces el trabajo sexual como su única vía de supervivencia.
TRANSMARIBIBOLLOEK TRANS PERTSONEN EGOERA EMERGENTZIA BAT DELA SALATZEN DUGU!
Lan esparruak ez dira gune seguruak guretzat. Lana duten 10 LGTB pertsonetatik 6 armairura itzultzera behartuta sentitzen dute euren burua. Indarkeria hau diskriminazio, eraso edo mobbing kasuetan bilakatu daiteke. Enpresak ez daude horrelako egoerei aurre egiteko ez prestatuak ezta interesatuak ere.
EL ESPACIO LABORAL NO ES UN ESPACIO SEGURO, ES VIOLENCIA.
Denunciamos también la asimilación llevada a cabo por nuestras instituciones capitaneadas por EAJ-PNV, utilizan nuestra bandera arcoíris para atraer el turismo gay y tapar la precariedad que este modelo trae a nuestros barrios. Nuestra lucha es política y radical. No en nuestro nombre.
NEOLIBERALISMO ARROSA, GURE IZENEAN EZ.
URTARRILLAREN 30EAN TRANSMARIBIBOLLOAK ERE GREBAN!
https://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.png00Editoreahttps://ehgam.eus/wp-content/uploads/2025/11/logo-ehgam-300x138.pngEditorea2020-01-27 23:09:292020-01-27 23:14:08EHGAMek, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak eta HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataformak urtarrilaren 30eko grebara deitzen dute
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish.AcceptRead More
Privacy & Cookies Policy
Privacy Overview
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.
Comunicado de la Coordinadora 28J de Bizkaia ante el 17M, Día Internacional contra la Homofobia
/in EHGAM Berri, Euskal Herria @esUn año más nos encontramos con un 17M lleno de sentido. Otro año más hacemos un ejercicio de memoria histórica que nos recuerda que sólo hace 30 años desde que las instituciones patologizantes decidieron dejar de identificar como trastorno la homosexualidad. Es algo que celebrar. Pero no debemos olvidar que, a día de hoy, otras expresiones de la diversidad sexual, como las identidades trans o la intersexualidad, siguen siendo patologizadas por el sistema médico-psiquiátrico. Además, diferentes sistemas de creencias basados en el odio y el desprecio a la diferencia siguen atacándonos. Todo esto constituye la LGTB+fobia que hoy seguimos denunciando. Por ello, no debemos para hasta que nuestros cuerpos, nuestras identides, y deseeos dejen de ser patologizados y perseguidos.
Y es que, por lo más top del capitalismo, lo más tendencia, lo más nicho de mercado que lleguemos a ser, por mucha ilusión de visibilidad, muchos proyectos y chiringuitos en torno a derechos que se han construido, nos encierran en casa y nos volvemos a encontrar con esa lacra contra la que un año más nos plantamos.
Estamos viendo a personas trans, lesbianas, bolleras, gays, marikas y/o bisexuales sometidas a la cárcel de la familia cis y heteropatriarcal que les desprecia, a repulsivos agresores persiguiéndonos por las redes virtuales y hasta nuestras casas, y un ridículo mundo que, en su infatigable necedad, organizada en diferentes iglesias, sigue necesitando señalarnos como culpables del castigo que, a sus ojos, recibe la Humanidad. Hemos tenido que aguantar de quienes nos odian, la falsa aceptación de permitirnos nuestras vidas en lo privado de nuestras casas. Pero ahora estaos en nuestras casas y ahora más que nunca queda claro que ahí tampoco somos libres. Mientras siga existiendo un solo brote de LGBT+fobia no podremos descansar. Tenemos que atacar su intimidad en la que guardan celosamente su odio y destruir su concepto de “libertad de expresión” que usan de tapadera para justificar sus violencias, y el uso que hacen de ella para calificarnos de “error”. Que nunca se nos olvida que “lo personal es político”.
¿A qué o a quién amenaza realmente este virus? Porque este virus no es democrático, y no nos afecta a todes por igual. Sin hacer de menos a las miles de pérdidas que vamos acumulando por influencia del Covid-19, ¿ cuándo se pensó en parar el mundo por las millones de personas que mueren por el hambre que crea el expolio, por enfermedades que son transmitidas bajo la destrucción del colonialismo y que poco afectan a este Norte Global que ahora se lamenta, por les asesinades en la violencia de la migración, por quienes han muerto por los efectos de la contaminación, por los que lo han hecho tras pasar una vida en cárceles de cualquier tipo, muertos por la precariedad laboral, o que viven en esclavitud asalariada? Todos estos problemas también son problemas de envergadura global. El virus entiende de clase, de racialización, género, orientación y de cualquiera otra de las categorías en que nos divide la sociedad.
El virus podrá infectar a cualquiera, pero no nos afecta por igual. Recursos económicos, infraestructuras sanitarias, redes de cuidado, encierro con una red de apoyo o con tu familia que te violenta, tener contrato laboral o no, casa o no, derechos o no…esto marca la diferencia.
Algunas llevamos décadas enfrentándonos a los virus y, a día de hoy, personas que conviven con el VIH siguen siendo señaladas. Hemos perdido a millones de compañeras en el agujero del olvido y el desprecio y nunca se nos ha considerado víctimas del terrorismo fármaco-heteromoralista. Marikas sidosas y putas tienen mucho que enseñarnos ¡ Gracias por vuestra resistencia!
Estos días de encierro nos han revelado la miseria humana siempre latente bajo el miedo. El fascista interior que muches llevan dentro ha decidido asomarse a los balcones a señalar a “les indisciplinades”. Delatores y chivates demostrando su fidelidad a un poder que no duda en militarizar las calles en un ridícula pero peligrosa actuación belicista que no hace otra cosa que ostentar poder, inclinando de golpe la balanza entre seguridad y libertad. Esta vez quieren ir más lejos y acabar con nuestra privacidad. Marikas, bolleras, bis y trans, que no nos quiten el anonimato, no cedams el control. Combatidlo. Quienes hemos tenido que esocndernos, sabemos que no se puede renunciar a la posibilidad de la clandestinidad. El panóptico tecnológico al que nos quieren someter, por nuestra salud, puede ser nuestra tumba. ¡Memoria, compañeras! No podemos regalar nuestra libertad. Ésa que tanto nos está costando.
Aceptamos quedarnos en casa, aceptamos nuestro compromiso responsable, pero no aceptamos que se aproveche el miedo para hacernos retroceder e n los avances que hemos dado, o peor aún, para avanzar en formas de control sin precedente. Gran parte de la población mundial está pensando estos días en el “qué vendrá?”, algunas desean volver “a la normalidad”, otras deseamos que nunca vuelva aquella normalidad en la que nunca entramos.
A toda gente a la que esta situación os ha enfrentado aún más a la LGBT+fobia os mandamos toda nuestra fuerza. Especial reconocimiento a todas las lesbianas y a todas las personas trans que habéis pasado los días de vuestra visibilidad invisibles en vuestras casas. No dejéis de tejer redes, no dejemos que nos atomicen.¡Juntaos! ¡Conspirad contra el CisHeteroPetriarcado!
Por una nueva normalidad que no mate, encarcele, patologice, odie, criminalice, discrimine, estigmatice, insulte, deporte, golpee, armarice, acose, ponga identidades en venta…
POR UNA NORMALIDAD SIN NORMA
Gora LGBT+ Borroka!!!!
Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundearen komunikatua, maiatzaren 17, Nazioarteko Homofobiaren aurkako Egunean
/in EHGAM Berri, Euskal HerriaBeste urte batez, zentzuz betetako M17 baten aurrean aurkitzen gara. Beste urte batez, memoria historiko ariketa bat eginez, orain 30 urte instituzio patologizanteek homosexualitatea transtorno bezala identifikatzeari utzi ziotela gogoratzen dugu. Ospatu beharreko zerbait da. Dena dela, ezin dugu ahaztu oraindik ere dibertsitate sexualaren beste espresio batzuk, trans identitateak edota intersexualitatea kasu, sistema mediku-psikiatrikoagatik patologizatuak direla. Gorrotoan eta desberdintasunarekiko gutxiespenean oinarritutako sinismen sistema ezberdinek erasotzen jarraitzen gaituzten momentu berean. Guzti honek osatzen du gaur egun ere salatzen jarraitzen dugun LGBT+fobia. Horregatik, ezin gara gelditu gure gorputzak, gure identitateak eta desirak patologizatuak eta jazartuak izateari utzi arte.
Izan ere, kapitalismoaren topena, azkeneko joera edota merkatu-hobi izatera heltzen bagara ere, ikusigarritasun guztia izanda ere, eskubideen inguruan sortu diren proiektu ete txiringito guztiak direla ere, etxean giltzapetzen gaituzte, eta beste urte batez kontra egin behar diogun gaitz horrekin aurkitzen gara.
Egoera ezberdinen menpe gauden pertsona trans, lesbiana, bollera, gay, marika edota bisexualak ikusten ari gara azken egunotan. Gutxiesten dituzten familia heteropatriarkalen kartzelaren menpe gaudenak, gure etxeetaraino eta sare sozial birtualen bitartez jazartzen gaituzten erasotzaile nazkagarriak jasan behar ditugunak edota nekaezina den ergelkerian, beraien ustez gizateriak jaso duen zigorraren errudun bezala seinalatzen gaituen eta eliza ezberdinetan antolatua dagoen mundu barregarri baten komentarioak entzun behar ditugu. Hainbeste gorroto gaituztenengatik, gure bizitzak era pribatuan, gure etxean bizitzeko esanaz, onartzen gaituztenaren onarpenen faltsua jasan behar izan dugu. Bada, etxean sartuta gaude eta orain inoiz baino gehiago argi geratzen da, etxean sartuta ere ez garela aske. LGBT+fobiaren kimu edo pizte bat existitzen den bitartean, ezingo dugu atseden hartu. Kontu handiz beraien gorrotoa gordetzen duten intimitatea eraso behar dugu, beraien biolentziak justifikatzeko tapadera bezala erabiltzen duten „adierazpen askatasuna“ren kontzeptua suntsitu eta honen erabileraz gu kalifikatzeko erabiltzen duten „akats“ kontzeptua deuseztu. Ez dezagun inoiz ahaztu, „pertsonala politikoa da“.
Nor edo zer mehatxatzen du benetan birus honek? Izan ere, birus hau ez da demokratikoa eta ez gaitu guztiok berdin eragiten. Covid-19aren ondorioz izandako milaka giza-galerak gutxietsi gabe, noiz pentsatu da mundua geratzea espoliazioaren ondorioz gosez hiltzen diren milioika pertsonengatik? Noiz kolonialismoaren suntsiketapean transmitituak izan diren eta hainbeste atsekabetu den Ipar Globalean gutxi-asko eragiten duten gaixotasunengatik? Noiz migrazioaren biolentziak hildakoengatik? Noiz kutsaduragatik hil direnengatik? Noiz edozein motatako kartzeletan beraien bizitza pasa ostean hil direnengatik?Eta lan prekarietateagatik edo soldatapeko esklabotzan bizi direnengatik? Problema guzti hauek ere hedarura globaleko pandemiak dira. Birusak klaseez ulertzen du, arrazializazioaz, generoaz, orientazioaz eta jendarteak banatzen gaituen beste edozein kategoriaz ulertzen du.
Birusak edonor kutsatu ahal gaitu, baina ezberdin eragiten digu. Baliabide ekonomikoak, azpiegitura sanitarioak, zaintza sareak, itxialdia sostengu sare batekin edo onartzen ez zaituen zure familiarekin pasa, lan-kontratua izatea edo ez, etxea izan edo ez, eskubideak izan edo ez…guzti honetan, aldea dago.
Batzuk hamarkadak daramatzagu birusei aurre egiten eta, gaur egun, GIBarekin bizi diren pertsonak seinalatuak izaten jarraitzen dute. Ahanzturaren eta mespretxuaren zuloan milioika kidee galdu ditugu eta inoiz ez dira terrorismo farmako-heteromoralistaren biktima kontsideratuak izan. Asko daukagu ikasteko marika sidosoengatik eta putengatik, eskerrik asko zuen erresistentziagatik!!
Itxialdi egun hauek beldurraren azpian beti latente dagoen giza-miseria agerian utzi dute. Askok, barruan daukaten barne-faxista balkoietara atera eta „diziplinarik gabekoak“ seinalatzera dedikatu dira. Salatari eta txibatoak, harrokeriaz boterea erakusten duen eta barregarri zein arriskutsua den portaera belizista batean kaleak militarizatzeko zalatzarik ez duen botere bateri fidelitatea erakutziz, segurtasunaren eta askatasunaren arteko balantza kolpe batekin inklinatuz, oraingo honetan urrunago joan eta gure pribatutasunarekin amaitu nahi dute. Marika, bollera, bi eta transei: ez diezagutela anonimatua kendu, ez dezagun etsi kontrolaren aurrean. Borrokatu. Gorde izan behar garenek badakigu klandestinitatearen posibilitateari ezin zaiola uko egin. Gure osasuna aitzaki izanda, panoptiko teknologiko baten aurrean makurtzea gure hilobia izan daiteke. Memoria, burkideok!! Ezin dugu hainbeste kostatu zaigun gure askatasuna oparitu.
Onartzen dugu etxean geratzea, onartzen dugu gure konpromiso arduratsua, baina ez dugu onartzen beldurra baliatuta, eman diren aurrerapenetan atzera-pausuak ematea, edo oraindik eta okerrago, aurrekaririk gabeko kontrol moduetan aurreratzea. Populazio mundialaren zati handi bat etorriko denaren inguruan pentsatzen ari da. Batzuk, „normalitatera“ bueltatzea nahi dute; beste batzuk, berriz, inoiz sartu izan ez garen normalitate horretata ez bueltatzea desiratzen dugu.
Egoera honek LGBT+fobiari are gehiago aurre egitea ekarri dizuen pertsona guztiei gure indar guztia bidaltzen dizuegu. Oroitzapen berezia zuen ikusgarritasun egunak etxean sartuta pasa behar izan dituzuen lesbiana eta pertsona transentzat. Ez utzi sareak ehuntzeari, ez gaitzatela atomizatu, elkartu zaitezte, konspiratu cisheteropatriarkatuaren aurka.
Erahiltzen, patologizatzen, gorrotatzen, kriminalizatzen, baztertzen, estigmatizatzen, iraintzen, kartzelatzen, deportatzen, jipoitzen, armairuan sartzen, jazartzen, identitateak salmentan jartzen…ez duen normaltasun bategatik.
„Normaltasun berria“ normatik at
Gora LGBT+ Borroka!!
Koronabirusa dela eta, Arrazakeriaren aurkako Asterako antolatutako ekitaldiak bertan behera geratzen dira
/in EHGAM Berri, Euskal Herria @esKoronabirusa dela eta, Arrazakeriaren aurkako Asterako antolatutako ekitaldiak bertan behera geratzen dira
/in EHGAM Berri, Euskal HerriaArrazakeriaren aurkako Astean parte hartzera eta arrazakeriaren aurkako manifestaziora joatera deitzen dugu
/in Bizkaia @es, EHGAM Berri, Euskal Herria @esBizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak, SOS Arrazakeria, Ongi etorri Errefuxiatuak, CEAR, COPS eta beste hainbat talderekin batera, Arrazakeriaren aurkako Astearen antolakuntzan hartzen du parte.
Arrazakeriaren aurkako Astearen prestatutako egitaraua:
Arrazakeriaren aurkako Astean parte hartzera eta arrazakeriaren aurkako manifestaziora joatera deitzen dugu
/in Bizkaia, EHGAM Berri, Euskal HerriaBizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak, SOS Arrazakeria, Ongi etorri Errefuxiatuak, CEAR, COPS eta beste hainbat talderekin batera, Arrazakeriaren aurkako Astearen antolakuntzan hartzen du parte.
Arrazakeriaren aurkako Astearen prestatutako egitaraua:
FUEGO AMIGO LGTB+ BORROKAN: Transmaribibollo Hausnarketa Antikapitalismoan
/in Bizkaia @es, EHGAM Berri, Euskal Herria @esBizkaiko E28J Koordinakundeak hitzaldia antolatzen du, 7 Katu Gaztetxearekin batera, hilak 19, arratsaldeko 19:00etan
2019ko irailaren 21ean Bilboko kaleetan Euskal Herriko ezkerreko hainbat eragilek bat eginda LGTB+ mugimenduaren merkantilizazioaren aurka agertu ginen aldarri antikapitalistarekin. Denok kapitalismoaren aurka! Baina eta zer gertatzen da ezkerreko mugimenduko eragileak cisheteropatriarkatuaren aurka jartzean? Hor ere elkartzen ote gara? Edo oraindik ere ezkerreko mugimenduetan LGTBfobia handia da?
FUEGO AMIGO LGTB+ BORROKAN: Transmaribibollo Hausnarketa Antikapitalismoan
/in Bizkaia, EHGAM Berri, Euskal HerriaBizkaiko E28J Koordinakundeak hitzaldia antolatzen du, 7 Katu Gaztetxearekin batera, hilak 19, arratsaldeko 19:00etan
2019ko irailaren 21ean Bilboko kaleetan Euskal Herriko ezkerreko hainbat eragilek bat eginda LGTB+ mugimenduaren merkantilizazioaren aurka agertu ginen aldarri antikapitalistarekin. Denok kapitalismoaren aurka! Baina eta zer gertatzen da ezkerreko mugimenduko eragileak cisheteropatriarkatuaren aurka jartzean? Hor ere elkartzen ote gara? Edo oraindik ere ezkerreko mugimenduetan LGTBfobia handia da?
EHGAMek, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak eta HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataformak urtarrilaren 30eko grebara deitzen dute
/in EHGAM Berri, Euskal Herria @es, Sin categoríaPrekarietatera eta marginaltasunera behartuta, LGTB kolektiboa beti izan da eta izango da antikapitalista. Gainontzekoak bezala kalera ateratzen garen bitartean, heteroarauarekiko eta cisarauarekiko disidentziak beste bizipen batzuen aurrean zaurgarri egiten gaitu. Zaurgarritasun hau nabarmenagoa da arrazializatua, migrantea, emakumea edo trans izatearekin.
Greba hau transmaribibollo ere bada. Horrexegatik, gaur, gure errealitateak eta eskaerak plazaratu nahi ditugu.
La tolerancia escaparate de la que gozamos en la actualidad es relativamente nueva. Gran parte de las pensionistas LGTB viven vulnerables, con menor tiempo cotizado a causa de la marginalización y la discriminación e incluso con pensiones no contributivas que no llegan a los 500 euros. Muches también viven sin el derecho a cobrar pensiones por viudedad si su pareja falleció antes de la legalización del matrimonio.
LGTB PENTSIONISTAK ZAURGARRIAGOAK DIRA ETA PREKARIETATEAN BIZI DIRA.
LGTB gazte askok etxean bizi duten indarkeriari aurre egiteko ekonomikoki hazteko beharra izaten dute, ihes egiteko. Etxean indarkeria jasatzen duten LGTB gazteak etxean jarraitzearen arrazoi nagusiak gazteek bizi duten lan prekarietatea eta alokairu prezioaren igoera dira. Ikasketak uzten dituzten gazteen tasaren igoera honen ondorio zuzena da, eta horrek lan tenporal eta gaizki ordainduetan sartzera behartzen ditu pertsona LGTB zaurgarrienak.
LES JOVENES LGTB EXIGIMOS TRABAJOS DIGNOS PARA SOBREVIVIR
Dentro de nuestro colectivo no todo nos afecta de la misma forma. La situación de las personas trans, en especial las mujeres trans, es una emergencia social. Las altas tasas de desempleo que cerca del 80% no están siendo atendidas como deberían.
La crueldad institucional permite y alimenta una tasa de paro en personas trans que hasta se cuadriplica en comparativa con la general. Las obliga a vivir un proceso burocrático medicalizado y patologizante, e inaccesible en muchas realidades. Limita su mercado laboral, especialmente grave en el caso de las mujeres trans que encuentran muchas veces el trabajo sexual como su única vía de supervivencia.
TRANSMARIBIBOLLOEK TRANS PERTSONEN EGOERA EMERGENTZIA BAT DELA SALATZEN DUGU!
Lan esparruak ez dira gune seguruak guretzat. Lana duten 10 LGTB pertsonetatik 6 armairura itzultzera behartuta sentitzen dute euren burua. Indarkeria hau diskriminazio, eraso edo mobbing kasuetan bilakatu daiteke. Enpresak ez daude horrelako egoerei aurre egiteko ez prestatuak ezta interesatuak ere.
EL ESPACIO LABORAL NO ES UN ESPACIO SEGURO, ES VIOLENCIA.
Denunciamos también la asimilación llevada a cabo por nuestras instituciones capitaneadas por EAJ-PNV, utilizan nuestra bandera arcoíris para atraer el turismo gay y tapar la precariedad que este modelo trae a nuestros barrios. Nuestra lucha es política y radical. No en nuestro nombre.
NEOLIBERALISMO ARROSA, GURE IZENEAN EZ.
URTARRILLAREN 30EAN TRANSMARIBIBOLLOAK ERE GREBAN!
EHGAMek, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak eta HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataformak urtarrilaren 30eko grebara deitzen dute
/in EHGAM Berri, Euskal Herria, Kategoria barik @euPrekarietatera eta marginaltasunera behartuta, LGTB kolektiboa beti izan da eta izango da antikapitalista. Gainontzekoak bezala kalera ateratzen garen bitartean, heteroarauarekiko eta cisarauarekiko disidentziak beste bizipen batzuen aurrean zaurgarri egiten gaitu. Zaurgarritasun hau nabarmenagoa da arrazializatua, migrantea, emakumea edo trans izatearekin.
Greba hau transmaribibollo ere bada. Horrexegatik, gaur, gure errealitateak eta eskaerak plazaratu nahi ditugu.
La tolerancia escaparate de la que gozamos en la actualidad es relativamente nueva. Gran parte de las pensionistas LGTB viven vulnerables, con menor tiempo cotizado a causa de la marginalización y la discriminación e incluso con pensiones no contributivas que no llegan a los 500 euros. Muches también viven sin el derecho a cobrar pensiones por viudedad si su pareja falleció antes de la legalización del matrimonio.
LGTB PENTSIONISTAK ZAURGARRIAGOAK DIRA ETA PREKARIETATEAN BIZI DIRA.
LGTB gazte askok etxean bizi duten indarkeriari aurre egiteko ekonomikoki hazteko beharra izaten dute, ihes egiteko. Etxean indarkeria jasatzen duten LGTB gazteak etxean jarraitzearen arrazoi nagusiak gazteek bizi duten lan prekarietatea eta alokairu prezioaren igoera dira. Ikasketak uzten dituzten gazteen tasaren igoera honen ondorio zuzena da, eta horrek lan tenporal eta gaizki ordainduetan sartzera behartzen ditu pertsona LGTB zaurgarrienak.
LES JOVENES LGTB EXIGIMOS TRABAJOS DIGNOS PARA SOBREVIVIR
Dentro de nuestro colectivo no todo nos afecta de la misma forma. La situación de las personas trans, en especial las mujeres trans, es una emergencia social. Las altas tasas de desempleo que cerca del 80% no están siendo atendidas como deberían.
La crueldad institucional permite y alimenta una tasa de paro en personas trans que hasta se cuadriplica en comparativa con la general. Las obliga a vivir un proceso burocrático medicalizado y patologizante, e inaccesible en muchas realidades. Limita su mercado laboral, especialmente grave en el caso de las mujeres trans que encuentran muchas veces el trabajo sexual como su única vía de supervivencia.
TRANSMARIBIBOLLOEK TRANS PERTSONEN EGOERA EMERGENTZIA BAT DELA SALATZEN DUGU!
Lan esparruak ez dira gune seguruak guretzat. Lana duten 10 LGTB pertsonetatik 6 armairura itzultzera behartuta sentitzen dute euren burua. Indarkeria hau diskriminazio, eraso edo mobbing kasuetan bilakatu daiteke. Enpresak ez daude horrelako egoerei aurre egiteko ez prestatuak ezta interesatuak ere.
EL ESPACIO LABORAL NO ES UN ESPACIO SEGURO, ES VIOLENCIA.
Denunciamos también la asimilación llevada a cabo por nuestras instituciones capitaneadas por EAJ-PNV, utilizan nuestra bandera arcoíris para atraer el turismo gay y tapar la precariedad que este modelo trae a nuestros barrios. Nuestra lucha es política y radical. No en nuestro nombre.
NEOLIBERALISMO ARROSA, GURE IZENEAN EZ.
URTARRILLAREN 30EAN TRANSMARIBIBOLLOAK ERE GREBAN!