HARRO! Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataforma aurkeztu da gaur

Euskal Herriko hainbat sexu askapenerako elkarteek sortua

HARRO!

1969ko ekainaren 29ak, haustura bat suposatu zuen: LGTB mugimenduaren baitan, sexu
askapenaren aldeko koalizio politikoan lehen adreiluak jartzen lagundu zuen. Gau hartan
izan zen Stonewalleko errebolta entzutetsua. Izatez, ez zen pertsona sexo – genero
disidenteak errebelatzen ginen lehen aldia, baina gau hau LGTB eskubideen borrokan
erabakiorra izan zen mendebaldean eta ordutik gogoan dakarkigu. Diotenez, guztia, adreilu
batekin hasi omen zen.
Gogoan dugu, emakume transak, pertsona arrazializatuak, bollera maskulinoak, jende
pobrea eta intersekzio hauez gain hamaika gehiagoz gurutzatuak ziren beste hainbeste
pertsona izan zirela poliziaren errepresio autoritarioaren aurka borrokatu zuten iraultza
honetako protagonistak. Asko hitz egin izan da lehen adreilu hori bota zuenaren nortasunaz,
Marsha P. Johnson eta Sylvia Riveraren mitoak sortuz. Mugimenduaren amatzat har
ditzakegu, baina kontuan izan, Stonewall zerbait izan bazen, kolektiboa izan zela. Gure
borroka batasunean sortu genuen. Aliantza hori da gure adreilua.
Borrokak ibilbide luzea du ere Euskal Herrietan. Frankismoaren amaiera garaitik, sexu
askapenerako mugimenduak aliantza eta estrategia zehatzak sortu ditu, estatu diktatorial
patriarkal eta katolikoari, eta ondoren, estatu demokratiko patriarkal neoliberalari aurre
egiteko. 1933ko “Ley de vagos y maleantes” eta ondorengo “Ley de peligrosidad y
rehabilitacion social” lege frankistaren aurka borrokatu gara; soldaduskaren aurka jardun eta
borrokatu dugu; poliziaren jazarpen, errepresio eta erahilketen aurrean tinko jazarri izan
gara (40 urte dira aurten, Oreretan, Francisen bizitzarekin amaitu zutela); eta, egunez egun,
eredu heteropatriarkalera makurtzen ez ziren desira eta identitateen ikusezintasunaren
aurka borrokatu gara. Esparru posibleak ehundu eta identitate posibleen alde borrokatu
dugu, eta borrokatzen jarraituko dugu.
Mugimenduaren sustrai erradikal eta antikapitalistei gainjarriz, bizi dugun kapitalismo
aseezin honek iraultzaileena ere irensten du, eta pinkwashingaren bitartez LGTB
mugimendua intrumentalizatzen ari da progresismo plantak egiteko. Honen adibide
garbienetakoa, Ortzadar eta EAJren artean gidatutako Bilbao Pride-a da, zeinak tolerantzia
eta irekitasun irudi baten atzean, jendarte eta hiri eredu baztertzaile, elitista eta kapitalista
sustatzen duen. Eredu honek sustatzen duen gayfriendly turismoak, gure auzoak gentrifikatu
eta prekarizatu egiten ditu.
Nazioartera begiratuta aurkituko dugun adibideetako bat, Israelgo estatu genozida da.
Palestinako lurraldeen aurkako apartheid politika pinkwashingaren bitartez ezkutatu egiten
du: jomuga turismo liberal eta gay-friendly-a da, eta pasa den urtean Eurovision lehiaketa
(Gazan bonbak jauritzen ziren bitartean) irabazi ostean, aurten, zuriketa musikala dauka
primetimen.
Azken urteetan ikusi denez, kapitalismoa lur ongarritua izaten ari da faszismoarentzat. Maila
instituzional, politikoan zein banakoek gauzatutako gorroto delituek argiki erakusten dute
faszismoaren gorakadak ondorio larriak dituela honen jomugaren lehen lerroan
gaudenontzat: LGTB kolektiboak, aniztasun funtzionala duten pertsonak, pertsona
arrazializatuak, pertsona musulman, judutar eta erlijio gutxituetakoak, migratuak… Trump,
Bolsonaro, Salvini, Le Pen edo Abascal, Casado eta Riverarekin batera, faszismoaren
karikatura dira komunikabide liberaletan. Faszismoa tratatzerakoan dagoen seriotasun eza,
eta faszismoak berak duen manipulaziorako eta alienaziorako gaitasunaren gutxiespena,
oinarrizko tresna izan dira berau dagoen lekura heldu dadin. Gaur, haren ondorioei aurre
egiteko unea heldu da.
Egoera guzti hauei aurre egiteko esparru politiko koherente eta kritikoak sortzeko eta elkar
sostengatu eta koordinatuz erantzun material bat emateko beharretik sortzen da Harro!
Euskal Herrietako Transmaribibollo Plataforma. Gure helburuak, Euskal Herrietako
kolektibo desberdinen artean lan eta zaintza sareak sortzea, memoria historikoa bildu eta
kontserbatzea eta erasoen aurrean erantzun erreal bat ematea dira. Harro! Euskal
Herrietako Transmaribibollo Plataforma, gaur gaurkoz, onakook osatzen dugu: EHGAM,
Hiruki Larroxa Kolektiboa, Guztiok, Ozen!, Intifada Marika, Sare Lesbianista, Iris Proiektua,
Euskal Hartzak, Lumagorri eta beste militante batzuk.
Suzko adreilu bat gara. Erahiltzen gaituzten instituzio eta sistema honen erraiak suntsitzeko
erabiliko dugun adreilua. Berria den zerbait eraikitzeko erabiliko dugun suzko adreilu bat
gara. Jada ez daudenen memoria eta borrokaz piztua dagoen suzko adreilua. Itzaltzen
utziko ez dugun suzko adreilua.
Hemen gaude, Harro!

ARGIA‘Harro!’ jaio da, Euskal Herrietako LGBTI elkarte ezberdinek osatutako plataforma

BERRIAEuskal Herriko hainbat LGTB elkartek Harro plataforma sortu dute

GARAEuskal Herriko hainbat LGTB elkartek bat egin dute ‘Harro!’ plataforma sortzeko

 Nace Harro! para impulsar las raíces anticapitalistas del movimiento LGTBI

EITBAdreilua irudi baliogarria da Harro eraikitzeko jaio dela irudikatzeko

‘Adreilua irudi baliogarria da Harro eraikitzeko jaio dela irudikatzeko’

Harro plataforma sortu dute Euskal Herriko hainbat LGTB elkartek, ugaltzen ari diren eraso homofoboen aurrean erantzun bateratua emateko. Egoitz Albeniz plataformako kidea izan da Mezularian.

Harro plataforma sortu dute Euskal Herriko bederatzi elkartek.

LGTBI Fobiaren aurkako Nazioarteko Eguna izan zen joan den ostiralekoa, eta egunarekin bat eginez kezka agertu zuten hainbat elkartek azken aldian jarrera homofoak eta gorroto diskurtsoak areagotu egin direlako. Egoera horri erantzun asmoz sortu dute Euskal Herriko 9 elkartek Harro plataforma; elkarren berri izan eta erasoen aurrean erantzun bateratua emateko helburuarekin. Ekainaren 15ean egingo dute Donostian aurkezpen publikoa eta kontu horien guztien inguruan eman ditu azalpenak Egoitz Albeniz Harroplataformako kideak.

Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak Bilbon manifestatzera deitzen du, maiatzeren 17an Homofobiaren aurkako eguna dela eta

 

 

Apirilaren 26a IKUSGARRITASUN LESBIKOAREN EGUNA dela eta, Bizkaiko Ekainaren 28 Koordinakundeak GRANDMA filmaren emanaldia eta ondorengo mahai-ingurua antolatu du, Zirikan 19:00etan

 

“Cosa rara”

ZIRRIKITUETATIK BEGIRA Rikardo Arregi

EZ nuen izan, pasa den igandean, Erromako Aita Santuari egin behar zioten elkarrizketa ikusteko inolako asmorik, elkarrizketatzaile hori ez baita inoiz izan nire lehen aukera igande gauak pasatzeko (egia esan, ezta bigarrena ere), baina nire jainko marikak (asko dira) beste plan bat harilkatzen ari ziren, an-tza, eta nire hatzak zapping egiten hasi zirenean, telebistan zuriz jantzitako gizona eta bestea agertu ziren: mintzagaia homosexualitatea zen (umoretsuak dira nire jainko marikak), eta “cosa rara” esapidea atera zen. Txikitan baten batek “cosa rara” duenean, psikiatrarenera agian ez, baina beste profesional batengana jotzea komeni dela zioen argentinarrak (badira “kosarraralogorik”?).

“Bravi, cosa rara” dio Leporellok, Don Giovanniren morroiak, Mozarten operaren bigarren ekitaldiaren azken agerraldian;izan ere, festa hasi da eta orkestra Matín i Soler valentziarraren “Una cosa rara, ossia bellezza ed onestà” (Gauza bitxi bat, hau da, edertasuna eta zintzotasuna) operaren zati bat jotzen ari da;asko gustatzen zitzaionez aipu musikala egiten du Mozartek. Aspaldian lagun operazale batekin nuen hitz-joko pribatua zen “raro/rara” hitza agertzen zen bakoitzean, operaren izenburu osoarekin jarraitzea. Operaren arabera bitxia da, arraroa, pertsona batek bi kualitate horiek aldi berean edukitzea, dramma giocoso bat, badakizue, txantxa baino ez. Aita Santuarena, aldiz, ez da txantxa, ez, sufrimendu iturria baizik. Horregatik, telebista itzali eta Mozart eta Martín i Soler konpainia ezin hobea direla igande gaua pasatzeko erabaki nuen.

Arraroa eta bitxia hitzak bueltaka nituen buruan queer horixe bera dela konturatu nintzen arte. Eta une horretan bertan (ze jatorrak jainko marikak) Lumagorrik, heterosexismoaren aurkako taldeak, Korrikarako prestatu duen iragarki zoragarria bidali zidan tweeterren bidez: kilometro trabestia Gasteizen, orratz-takoidun zapata gorri-gorriak, distira edonon, “Oilategian euskaraz!” leloa. Bai, arraroak gara, bitxiak, ederrak, itsusiak, gezurtiak eta zin-tzoak aldi berean;nahi duguna garela dio Lumagorrik. “Cosa rara”.

Zinegoaken luzapena izango da Donostian hilak 4,5 eta 6an, beste elkarteen artean, Ehgamen eskutik ere bai

zinegoak 2019 luzapena donostian

Luma izatearen harrotasuna

Otsailaren 18tik martxoaren 3ra ospatuko da Zinegoak jaialdiaren hamaseigarren edizioa, Bilbon. Nazioarteko LGTBI zinema eta arte eszenikoen jaialdiak genero adierazpena jarriko du erdigunean, luma izatearen harrotasuna aldarrikatuz. 11 euskal ekoizpen izango dira guztira

Cassandro el Exótico borrokalaria da jaialdiaren karteleko protagonista. zinegoak (Zinegoak)

Bakoitzak nahi duen modukoa izatea eta horrela adieraztea, nahi duen eran eta nahi duen tokian. Horra aurtengo Zinegoak jaialdiaren aldarrikapen nagusia, genero adierazpen librearen defentsa. Urtero bezala, zinema eta kulturaren bidez, eta gizartea eraldatzeko eta bere aniztasuna azaleratzeko asmoz, hitzaldiak, dokumentalak, pelikulak eta antzerkia biltzen dituen jaialdia antolatu du Zinegoak Elkarteak, otsailaren 18tik martxoaren 3ra bitarte, Bilbon. Identitatearen, jatorriaren, sexualitatearen eta gorputzen gainetik, izakiaren “izateko harrotasuna” aldarrikatuko du jaialdiak.

Lumaz harro lelopean, “luma izatearen harrotasunaren” defentsan jarriko du arreta aurtengo Bilboko Gay-lesbi-trans Zinema eta Arte Eszenikoen Jaialdiak. “Harrigarria da zelan, egun, LGTBI kolektiboaren barruan ere, luma izatea alderdi negatibo bezala jasotzen den. Lumafobia handitzen ari dela antzematen ari gara azkenaldian, bai kolektibo barruan eta baita gizartean ere. Jendarteak sexu-aniztasuna geroz eta gehiago onartzen duen bitartean, dena ondo dago, antzematen ez zaizun bitartean bezalako esaldiak entzuten ditugu oraindik”, uste du Paul Guillen jaialdiko zuzendariak.

Hain zuzen ere, konbentzionalismo horiek ahaztu eta norbanakoa libre eta gustura bizi-tzearen aldeko mezu horri helduta, Cassandro el Exótico borrokalari mexikarraren erretratu bat erabili dute hamaseigarren edizioko kartelaren irudi bezala. Cassandro (Saul Armendariz jatorrizko izenez) mundu mailako txapelduna izan da hirutan, borroka librean (UWA), eta esparru horretan bere sexu orientazioa lau haizetara zabaldu duen aitzindarietako bat izan da Mexikon. Borrokalari honen bizitza eta nortasuna gertuagotik ezagutzeko aukera izango da Marie Losier zuzendariaren Cassandro el Exótico lanaren proiekzioarekin, dokumentalen sail ofizialaren barruan. Horrez gain, sail ofizialerako konfirmatu duten beste lanetako bat Bertrand Mandico zuzendariaren Les garçons sauvages abentura filma da, Cahiers du cinema aldizkariak 2018. urteko pelikularik onena izendatu ondoren.

Sarien berri ere eman du Zinegoakek. Ohorezko saria Sridhar Rangayan (Mandya, India, 1962) zinema zuzendari, ekoizle eta ekintzaileak jasoko du. Ashsish izeneko queer zinema jaialdiko zuzendaria da Rangayan. Bombay hirian egiten da, duela hamar urtetik, eta sexu aniztasuna lantzen duen Indiako jaialdi bakarra da, mundu mailako erreferentea. Jaialdiko Sari Berezia, aldiz, Apoyo Positivo gobernuz kanpoko erakundeak jasoko du. Bi urterik behin banatzen du sari hau Zinegoakek, konpromiso sozial eta militantea erakusten duten eta ikus-entzunezkoak lantzen dituzten norbanako, elkarte eta erakundeen artean.

Euskal ekoizpenak Zinegoak zinemaldiko film laburren sail ofizialean euskara hutsean egindako bi lan lehiatuko dira: Telmo Esnalen Han izanik hona naiz eta Deiane Morenoren Alde erantzia. Lehiaketatik kanpo bada ere, euskarazko beste bi lan aurkituko ditugu aurtengo edizioan: Jon Urrazaren Astelehena eta Raquel Garcia Leonen Hilabetean behin? filmak.

Euskaraz ez, baina Euskal Herrian egindako ekoizpenen artean daude Pablo Allenderen Ático B, Iñigo Sanchoren Sugar. Baby. Reno, Jose A. Cortes Amunarrizen Prendas delicadas, David Ontorioaren Tacto, transexualitatea nerabezaro garaian lantzen duen Ekhiñe Etxeberriaren Mikele dokumentala, Enrique Reyren Visibles eta Gasteizko LGTBI mugimenduaren 25. urteurrenaren harira egindako Bide zuzena, ibilbide okerrak dokumentala, Hala Bideok zuzendua.

Ezohiko aukera Astelehena film laburra aurkeztuko du aurten Jon Urraza aktore eta zuzendari bizkaitarrak jaialdian, lehiaketatik kanpo. Urrazak ez du lehen esperientzia Zinegoak jaialdian: 2013an Morritson eta Gartzia film luzearekin aurkeztu zen jaialdian eta aurretik ere, epaimahaikide bezala parte hartu izan du. Ikusle moduan, sarritan izan da jaialdian. “Komedia eta drama bikainak ikusi ditut Zinegoaken”, kontatu du. “Istorio bereziz, pelikula onez eta interpretazio bikainez goza-tzeko aukera gal lezake zinezale askok, zinemaldi honetan LGTBIko militanteei bakarrik zuzendutako bigarren mailako film arraroak jarriko dituztela aurreiritzita. Ozen eta argi esan beharra dago, uste ezin okerragoa da hori”.

Zinema aretoetan eta telebistan nekez aurki daitezkeen “film paregabeak” ikusteko aukera nabarmendu nahi izan du Urrazak: “Ez zinemetan ezplataforma legal edo ilegaletan ere. Zinegoak jaialdiak mainstream filmetan agertzen ez diren pertsonaia eta istorioez gozatzeko aukera ematen du, baina batez ere, pelikula onak ikusteko aukera”, azpimarratu du zuzendari bizkaitarrak.

Argentina, New York, Guatemala edota Errumaniako zinema jaialdietatik igaro ondoren, gurera ekarriko du Urrazak Astelehena. Haurra adoptatzekotan dagoen bikote baten istorioa du ardatz: Anitak eta Betik ume bat adoptatu nahi dute eta horretarako exijitzen dieten elkarrizketa prozesua gainditu behar dute. Hura nola egin adostu behar dute eta Anitak umea zenbat maiteko duen adierazi nahi du soilik. “Giza harremanetan oinarritutako film labur korala da, astelehen batean zehar kontatzen dena”, dio zuzendariak. Mike Leigh zinegile britainiarraren sorkuntza metodoa jarraitu du horretarako. “Aktoreen zuzendaritzan oinarritu dut prozesu guztia: filmaren istorioa entseguetan sortu eta garatu dugu, zuzendaria eta aktoreak elkarlanean, pertsonaiak, harremanak, gatazkak… Sortutako elementuetatik argumentua egituratzen joan naiz”, azaldu du Urrazak. Diru-laguntzarik gabe egindako lana da Astelehena, EHUko Arte Ederren eta Komunikazio Fakultateek utzitako baliabideekin landua.