“Denok gara maskulinoak eta femeninoak”

Aingeru Mayor sexologoa, transexual egoeran den neska baten aita eta Chrysallis Euskal Herria Elkarteko lehendakaria da: “ikusten dugunean pertsona bat ez dakigula gizona edo emakumea den, eskemak apurtzen dizkigu eta buruari bueltak ematen dizkiogu”.

Aingeru Mayor2

Aingeru Mayor

Arrasateko Udaleko Sexologia Zerbitzuak antolatuta, [ekainaren 3an] “Zakila duten neska, bulba duten mutilak. Ulertu, senti zaitzaten gertu” hitzaldia izan da. Hizlari-lanetan Aingeru Mayor aritu da, sexologoa, transexual egoera batean den neska baten aita eta Chrysallis Euskal Herria Elkarteko lehendakaria. Berak azaldu bezala, “ikusten dugunean pertsona bat ez dakigula gizona edo emakumea den, eskemak apurtzen dizkigu eta buruari bueltak ematen dizkiogu”.

Badira barrabilak eta zakila duten emakumeak, baita alderantziz ere, baina ikerketen arabera, 15.000 pertsonatik edo 1.500 pertsonatik batek ditu ezaugarri fisiko horiek. Transexualitate egoeran dauden haur gehienek ez dituzte ezaugarri horiek: “Organu genital maskulinoak ditu baina neskatila sentitzen du bere burua, eta neskatilen organu genitalak ditu baina mutiko sentitzen du”.

“Oso txikitatik oso argi daukate neskatila edo mutikoa direla”, eta neskatila sentitzen den haurrak “ez du esaten niri mutilak gustatzen zaizkit”, argiki esaten du “ni neska naiz”. Horrelako egoeretan, “gurasoek uzten badizute zu horrela adieraztea, ikastetxeak edo ikastetxeko gelakideak kontrakoa esan ohi dizute”. “Gurasoek edo jendeak identitate hori ukatzen badiote, edo berataz barre egiten badute, haurrarentzat egoera oso latza da, bera ukatzen ari baitira”. Gerta liteke “haurrak bere organo genitalak gorrotatzea, bere burua ezin definitzea, eta jokabidea itxiagoa izatea, nahiz eta haur guztiei bezala lagunartean jolastea dagokion, eta ez borrokan aritzea”. Kontuan hartu behar da haurrak “identitate horretatik eraikitzen duela bere sexu-identitate osoa: ez bakarrik emakumea edo gizona den, baita nolako gizona edo nolako emakumea den”.

Transexualitate egoeran dagoen haur baten gurasoek fase ezberdinak igarotzen dituzte, Aingeru Mayor aitak hitzaldian konpartitu bezala: “Gurasook hasieran harrituta geratu ginen, gero pentsatu genuen haurrak bere burua argituko zuela, gero beldurra sentitu genuen (haurrak etorkizunean sufritu beharko lituzkenen beldur). Ondoren zerbait egin behar genuela erabaki genuen”. “Haurrak neskatilen soinekoak janzten zituen, eta kalera horrela jantzita atera nahi zuen. Guk uzten genion eta inguruko jende baten begiradak, epaiketak, galdera zorrotzak (“baina nola uzten diozue zuen semeari kalera horrela irtetea?”) jasaten genituen”.

Aingeru Mayor sexologoak azaldu du haurren identitate sexuala 7-8 urterekin finkatzen dela. “Guk nahi genuen behingoz 7-8 urte betetzea – onartu du umore puntu batekin – , berak gero eta argiago zeukan neska zela”. “Goizetan negar egiten zuen: Berak ez zuenean soineko egokia aurkitzen negar egiten zuen. Kontuan hartzen zuen besteen aurrean ikastetxean, kalean,… zein itxura izango zuen”. Egun batean ikastetxean “mutil handiago batek esan zion “zu mutila zara zakila daukazulako” eta orduan nire beste alaba defendatu zion esanez “zuk uste baduzu mutila dela bale, baina utziozu bakean”. Egun hura detonantea izan zen”.

Izan ere, “gurasook ere posizionatu behar izan ginen, eta erabaki genuen Chrysallis elkartean aholkua eskatzea”. Egun batean gurasoek haurrari serioski galdetu zioten: “Nahi duzu jendeari esatea argi eta garbi zu neska zarela?”. Haurraren erantzuna ere argia eta garbia izan zen: “Bai, noski”. Gurasoek hala egin zuten, eta “oro har jendearen erantzuna oso positiboa izan zen”. Egoera berrian “neskak berdin jarraitu zuen, eta egoerak hobera egin zuen”. Espero dezagun gauzek bide horretan jarraitzea.

* Artikulu hau Mondraberri.com-etik hartua da.

HOMOFOBIAREN AURKAKO ZEBRABIDEA BERRIRO MARGOTUKO DUTE, FRANCIS GOGORATUZ

Saretuz-ek antolatu du Francis omentzeko ekitaldia, polizia batek hil eta 36 urtera

Iazko uztailean margotu zuten zebrabidea

Iazko uztailean margotu zuten zebrabidea

1979ko ekainaren 10eko goizaldean polizia batek Vicente Vadillo Francis trabestia hil zuen tiroz, Iztietako dantzaleku batean. Iaz, 35. urteurrena zela eta, Saretuz-ek zein beste hainbat eragilek Iztieta eta Erdigunea lotzen dituen zebrabide bat transexual, lesbiana, gay eta bisexualen eskubideak aldarrikatzen dituen ortzadarraren koloreekin margotu zuten. Orduan sortu zen Homofobiaren Aurkako Zebrabidea. Gainera, plakatxo bat jarri zuten Francis oroituz eta homofobia salatuz eta sexu askatasuna aldarrikatuz.

Urtebetean izan duen higadura dela eta, pintura eskualdia emango diote asteartean. 23:00etan jarri dute zita, zebrabidean. Saretuz, EHGAM eta Gurekin Iztietako Auzo elkartea izango dira bertan, eta Francis gogoratuko dute auzolanean.

zebrabidea francis gogoratuz 8 zebrabidea francis gogoratuz 9 zebrabidea francis gogoratuz 10 zebrabidea francis gogoratuz 1 zebrabidea francis gogoratuz 2 zebrabidea francis gogoratuz 3 zebrabidea francis gogoratuz 4 zebrabidea francis gogoratuz 5 zebrabidea francis gogoratuz 6 zebrabidea francis gogoratuz 7

“Badaude zakila duten neskak eta bulba duten mutilak”

Aingeru Mayor sexologoa, transexualitate egoeran dagoen neska baten aita eta Chrysallis Euskal Herria Elkarteko lehendakaria: “Haurrari lagunartean jolastea dagokio, eta ez borrokan aritzea”.

Aingeru Mayor2

Udaleko Sexologia Zerbitzuak antolatuta, gaur arratsaldean [ekainak 3] “Zakila duten neskak, bulba duten mutilak. Ulertu, senti zaitzaten gertu” hitzaldia izan da. Hizlari-lanetan Aingeru Mayor aritu da, sexologoa, transexualitate egoeran dagoen neska baten aita eta Chrysallis Euskal Herria Elkarteko lehendakaria.

Badira barrabilak eta zakila duten emakumeak eta baita bulba duten gizonezkoak ere. Ikerketa desberdinen arabera, 15.000 pertsonatik edo 1.500 pertsonatik batek ditu ezaugarri horiek. “Oso txikitatik oso argi daukate neskatila edo mutikoa direla”, eta neskatila sentitzen den haurrak “ez du esaten niri mutila izatea gustatuko litzaidake”, argiki esaten du “ni neska naiz”. “Gurasoek edo jendeak identitate hori ukatzen badiote, edo berataz barre egiten badute, haurrarentzat egoera oso latza da, bera ukatzen ari baitira”. “Bera dena ukatzeko, gainera, bere genitalak seinalatzen dira: ‘Zuk zakila duzu, beraz mutila zara; zuk bulba duzu, beraz neska zara’. Eta horrek eraman dezake haurrak bere genitalak gorrotatzera”. Bera dena izaten ukatzen bazaio “gerta liteke bere burua ezin definitzea, eta jokabidea itxiagoa izatea. Eta haur guztiei bezala lagunartean jolastea dagokio, eta ez borrokan aritzea”.

Gurasoek bizitutako faseak

Aingeru Mayor aitak hitzaldian konpartitu bezala, fase ezberdinetatik igaro zituzten guraso bezala. “Hasieran harritzen gintuen bera neska zela adierazten zuenean. Pentsatzen genuen (pentsatu nahi genuen) haurrak aurrerago bere burua argituko zuela, definitzen joango zela. Beldurra ere sentitu genuen (haurrak etorkizunean sufritu beharko lituzkeenen beldur). Baina berak hasieratik zuen dena argi, hasiera-hasieratik definitu zen, gu ginen definitu behar ginenak”. “Bere arrebaren soinekoak janzten zituen, eta kalera horrela jantzita atera nahi zuen. Guk uzten genion eta inguruko jende baten begiradak, epaiketak, galdera zorrotzak (‘baina nola uzten diozue zuen semeari kalera horrela irtetea?’) jasaten genituen”.

Teoria psikologiko batzuk baieztatzen dute 7-8 urte bete arte ez dela sexu-identitatea finkatzen. Aingeru Mayor sexologoak azaldu du hori ez dela egia, baieztapen horiek ez dutela inongo oinarririk, eta haurren sexu-identitatea hitz egiten hasten direnerako finkatuta dagoela. “Gure haurrak bi urterekin ‘guapo ez, guapa’ esaten zigun argi eta garbi”. “6 urte zituenean, goizetan negar egiten zuen: Janzteko orduan ispiluan begiratu eta kontuan hartzen zuen besteen aurrean ikastetxean, kalean,… zein itxura izango zuen, zer esango zioten besteek. Eta ez zuenean arropa egokia aurkitzen negar egiten zuen”. Egun batean ikastetxean “mutil handiago batek esan zion ‘zu mutila zara zakila daukazulako’ eta orduan nire beste alaba defendatu zion esanez ‘zuk uste baduzu mutila dela bale, baina ez esan berari zer den edo zer ez den, utziozu bakean’. Egun hura guretzat detonantea izan zen”. Izan ere, “gurasook argi posizionatzeko ordua iritsia zela ikusi genuen. Zorionez Chrysallis elkartearekin kontaktuan jarri ginen, eta hori guretzat oso lagungarria izan zen”. Orduan gurasoek haurrari galdetu zioten: “Nahi duzu jendeari esatea argi eta garbi zu neska zarela?”. Haurraren erantzuna ere argia eta garbia izan zen: “Bai, noski”. Gurasoek hala egin zuten, eta “oro har jendearen erantzuna oso positiboa izan zen”. Egoera berrian “gure alaba askoz lasaiago bizitzen hasi zen, besteek bera dena onartzeko borrokatzeari utzi ziolako”. Espero dezagun gauzek bide horretan jarraitzea.

Oharrak

Artikulu hau Mondraberri.com -etik hartua izan da. Ekainaren 5ean argitaratu genuenetik hainbat zuzenketa jaso ditu jatorrizko bertsioak. Berauek inor mindu badute, asko sentitzen dugu hedapenean parte hartu izana.